రా(మ)చిలుక


                                                                 రా(మ)చిలుక   

                                           ( తలుపు తీయగానే , ఎగిరిపోబోతున్న రా(మ)చిలుకతో  )

             




                    చిలుకా ! ఓ రామచిలుకా !
                    ఏడకెడుతుండావ్ ?

                    రామయ్యా ! ఓ పరశురామయ్యా !
                    కాన కెడుతున్నా

                    కాన కెందుకెళ్తున్నావ్ ?
                    కానరాకుండా పోతావ్
                    కాన కాన కెళ్ళద్దు
                    ఈడ ,
                    ఈ పంజరమే నీకో పెద్ద మేడ
                    నీ శతృవులకిదే పేద్ద అడ్డుగోడ
                    విరగడవుతుంది నీకు శతృపీడ
                    నీవు గూటిలోన కూకున్నా
                    వచ్చు నోటిలోకి దాణా
                    నీ కూనలకి లేదిచ్చట భయం
                    నీకిదే నా అభయం
                    ఆడ ,
                    పుల్లా పుడకలు తెచ్చుకోవాలి
                    గూడు నువ్వే కట్టుకోవాలి
                    పిల్లా పాపలను చూసుకోవాలి
                    దాణా నువ్వే తెచ్చుకోవాలి
                    కాన కెల్తే మఱి
                    కాన రాకుండా పోతావ్
                    కాన కాన కెళ్ళద్దు
               

                    రామయ్యా ! ఓ పరశురామయ్యా !
                    మంచి  నేర్చుకోవాలని
                    మీ పంచకు వచ్చా
                    కానీ ,
                    వంచన అగపడ్తుందీ పంచన
                    తెల్లదొరలకు చేశారు  బానిసత్వం
                    వదలలేకున్నారు ఆ వారసత్వం
                    అందుబాటులో వున్నంతవరకు
                    మందు బాబులై మసులుతున్నారు
                    నా కా మందులు వద్దు
                    మీ కామందు తనమూ వద్దనే వద్దు
                    స్వేఛ్ఛ లేకుంటే
                    ఇఛ్ఛే రాదు బతుకు మీద
                    జీవికి శ్వాస ఎంత అవసరమో
                    స్వేఛ్ఛ అంతే అవసరం
                    స్వేఛ్ఛ లేనే లేదు నాకీడ
                    ఈ బానిస శృంఖలాలు నాకొద్దు
                    హద్దులు లేని ఆ కానే నాకు ఎంతో ముద్దు
                    కన్నుల పండుగ నా కాన
                    మనసు కానందం నా కాన
                    కాన నే  నా కానకే వెళ్తుండా

                            *   *   *   *   *


7 comments:

  1. జయ: 27 March 2013 08:43
    ఎంత కష్టం చిలకమ్మకు. కవిత బాగుందండి.

    ReplyDelete
    Replies
    1. జయ గారూ,

      " స్వేఛ్ఛే లేనినాడు ఏ చిలకమ్మ అయినా కష్టాలు పడక తప్పదు మరి. "

      Delete
  2. భలే గడుసు చిలుకా.....

    ఈ పంజరమే నీకో పెద్ద మేడ
    నీ శతృవులకిదే పేద్ద అడ్డుగోడ
    విరగడవుతుంది నీకు శతృపీడ

    తెల్లదొరలకు చేశారు బానిసత్వం
    వదలలేకున్నారు ఆ వారసత్వం

    బాగుందండి !!!

    ReplyDelete
    Replies
    1. " వాసనలు ఒక పట్టాన వదలవు కదా!మరి."

      Delete
  3. చిలక తెలివైనదే బంగారు పంజరం స్వేఛ్ఛ ముందు దిగదుడుపని బాగా చెప్పింది. బాగుంది, కవిత.

    ReplyDelete
    Replies
    1. స్వేఛ్ఛ అంటేనే స్వ ఇఛ్ఛ అనే కదండి.కృతఙ్నతలు .

      Delete
  4. చాలా బావుందండి !! అందరికి ఉపిరీ ఎంత అవసరమో స్వేఛ కూడా అంతే అవసరం!!మీ ఆలోచనలు బావున్నాయి !!!

    ReplyDelete