అంగరక్షకుడు





                                                                                                                                                                                                                                               
                                   ( ఈ  కధ  29-04-1994 మయూరి వారపత్రికలో ప్రచురించబడినది )
                                 

"   సృజనా డాళింగ్ ! తొందరపడకు, ఆ మూడు ముళ్ళ తర్వాతే ఏ ముచ్చటైనా ఎచ్చటైనా "   అన్నాడు రాజేష్.

"   ఏమిటి డియర్, మన యిరువురం గాఢంగా ప్రేమించుకొన్నాం . రేపో మాపో పెళ్ళీ చేసుకోబోతున్నాం . ఇంకా ఆలస్యమెందుకు ? ఆ ఆలోచనెందుకు ? ఆ ఆనందాలందుకునేటందుకు "   అన్నది అన్నింటా లేడీస్ ఫష్టేనని మరో మారు నొక్కి చెప్పాలనుకున్న సృజన .

"   నువ్వు చెప్పినవన్నీ నిప్పులాంటి నిజాలే . ఈ నిజాల వెనక నీడలా దాగివున్న అసలు విషయం గ్రహించలేకపోతున్నావు. ఆ ఆనందాల మాటున ఆపద పొంచి వుంది . ఈ రోజు మొగ్గామంటే యిదే అలవాటు చేసి పదిమందిలో తల వంచాల్సిన పరిస్థితిని కలుగజేస్తుంది . అందాకాఆగితే చాలా మంచిది "

"   మఱి పెళ్ళెప్పుడు చేసుకొందాం ? "

"   పరీక్షలుఅయిం తర్వాత ."     

"  ముందే చేసుకొంటే అంతరాయమా ? "

"   ఆనందాలకు అంతరాయమే . ప్రాక్టిసు కంటే టెస్టులకే ఎక్కువ టైం తీసుకొంటుంది . అదే హాలిడేస్ లో అయితే హాయిగా ఎంచక్కా ప్రాక్టీసుని  ఎన్నో ట్యాక్టీసులతో , హనీమూన్ కి వెళ్ళి ఎంజాయ్ చేసెయచ్చు ."

"   అమ్మో అంతవరకు ఆగలేను డియర్ . "

"   అప్పటివరకు పై పై వ్యవహారాలతో సర్దుబాటు చేసుకో  "   అంటూ ముందుకు జరిగి  గట్టిగా కౌగిలించు
కున్నది . పబ్లిక్ పార్క్ అన్న విషయం గుర్తున్నా , విషయం తన వ్యక్తిగతమనుకొని అలాగే అయిదు నిముషాల సమయం ఆనందించింది .

"   డాళింగ్ ! ఈ రోజుకి యింతటితో ముగిద్దాం , పద పోదాం "   అంటూ లేచాడు .

                                                      ********
"
   సృజనా ప్రదీప్ తో నీ పెళ్ళి ఖాయం చేశాం "   అన్నది తల్లి.

"   బావతోనా ? "

"   అవునే . నువ్వు భూమిమీద పడ్డనాటి నుంచి అనుకొంటున్నదే . "

"   ఎవరినడిగి నిశ్చయించారు ? "

"   అడగవలసిన అవసరమేమున్నది యిందులో ? "

"   నా పెళ్ళి నన్నడిగి చేయాలి . మీ యిష్టం వచ్చినట్లు చేయకూడదు ".

"   కన్నప్పుడు నిన్నడిగి కన్నామా ? కావాలనుకున్నాం ,కన్నాం .మంచి సంబంధం చేయాలనుకున్నాం , చేస్తున్నాం అది మా బాధ్యత "   అన్నాడు అంతవరకు మాట్లాడకుండా కూర్చున్న తండ్రి .

"   నన్ను పెంచటంతోపాటు నా మంచి కోరే బాధ్యత మీమీద వుండవచ్చు . నేనెల్లప్పుడూ మీ పంచనే వుండేటట్లయితే ( పెళ్ళైనా ) నా పెళ్ళి కూడా మీ స్వవిషయమే నాన్నగారూ, కాని పెళ్ళి తర్వాత అంతవరకు ప్రాణపదంగా చూడబడిన ఈ కన్నెపిల్ల కన్నవాళ్ళ చేతనే , చుట్టపుచూపుగా చూడబడ్తున్న ఈ సమాజంలో ఎవరి జీవితం వారికి స్వంత విషయమే అవుతున్నది. రాజేష్ ని ప్రేమించాను . అతనినే వివాహం చేసుకుంటున్నాను ". 

"  ఎవరో ముక్కూ, ముఖం తెలియనివాడిని చేసుకోవటం దేనికి ? "  అన్నది తల్లి .

"   బుధ్ధిమంతుడు , అందగాడు , వయసులో వున్నవాడు .ఇంతకు మించి యింకా ఏం తెలియాలి ? నేనంటే ప్రాణమిస్తాడు "  . 

"   చూడమ్మా  ప్రదీప్ స్వయానా రక్తం పంచుకొని పుట్టిన నా తోబుట్టువు కొడుకమ్మా . ఈడూ జోడుగా వుంటుందమ్మా, కాదనకు"  అంటూ బ్రతిమలాడుతున్నట్లుగా ,నెమ్మదిగా ఆకళింపు చేసుకోమన్నాడు తండ్రి .

"   బావలో ఈడు మాత్రమే మిగిలింది .అవిటితనంతో జోడు చెదిరింది .జోడులేని ఈడు నాకవసరం లేదు "   .

"  ఆ అవిటితనం పుట్టుకతో వచ్చినది కాదుగా . మధ్యలో వచ్చినదానికి ఏం చేస్తాం ? రేపు చేసుకున్న తర్వాత వస్తే ఏం చేస్తాం ? వదిలేస్తామా ? అలా అనకమ్మా "   అన్నాడు .

"   చేసుకున్న తర్వాత వస్తే వదిలేయలేమని చూస్తూ చూస్తూ అవిటివాడిని చేసుకోలేం నాన్నగారు . ఇదే పరాయివాడు అవిటివాదైతే మీరిచ్చి చేయగలరా ? మీ చెల్లెలి కొడుకని మీరంతగా అభిమానం చూపిస్తున్నారని అర్ధం చేసుకొంటున్నాను . మీమీద నాకే కోపం లేదు . పెళ్ళంటూ చేసుకుంటే రాజేష్  నే చేసుకుంటాను . మీరాశీర్వదించాలనుకుంటే మీచేతుల మీదనే పెళ్ళి జరిపించండి. లేకుంటే గవర్నమెంటు వారుండనే వున్నారుగా , వాళ్ళే జరిపిస్తారు , ఆశీర్వదిస్తారు .

"   కొంత వయసు వచ్చిన తర్వాత చెప్పి చూస్తాం , వినకుంటే వారి దారికే మాలాంటి పెద్దలు వస్తారు "  అన్నాడు తండ్రి .

                                                                       ********

" బావా బాగున్నావా ? "

"   నేనింకా గుర్తున్నానా సృజనా ? "

"   అదేమిటి బావా , నిన్ను చేసుకోనంతమాత్రాన బంధుత్వాన్నెలా మరచిపోతాను " .

"   ఎపుడొచ్చావ్ ? అన్నయ్యగారు కులాసేనా ? "

"   సాయంత్రమే వచ్చాను. ఆయనగారు కులాసే. అవును అక్కయ్యనెప్పుడు చూపిస్తావు ? "

"   ఇప్పట్లో అటువంటి ఆలోచనలు లేవు ".

"   ఎందుకని ?"

"   అనుకున్నవి ( అనుకోకుండా ) జరగకుండా ఆగినప్పుడు  , అనుకోవటం అనవసరమని నిపించింది ".

"   ఒంటరి జీవితం భారమైపోదూ !".  

"నా పనులు నేను చేసుకోగలను ఈ కఱ్ఱ తోడుతో. ప్రశాంతత మనసుకి సంబంధించినది . మనసు యిష్టపడని పనిచేసి ఆ మనసుకి అశాంతిని అందించటానికి అంగీకరించలేకపోతున్నా ".

"   పెళ్ళి చేసుకుంటే ఈ శ్రమ తప్పుతుంది, హాయి కలుగుతుంది కదా ? "

"   ఎవరిని చేసుకోను ? "

"   ఎవరినైనా, నీకేం తక్కువ . గవర్నమెంటు ఉద్యోగస్థుడివి.నీవు రెడీ అనాలే గాని రయ్ మంటూ సంబంధాలు వచ్చి నీ ముంగిట వాల్తాయి  " .

"   పుట్టుకతో వచ్చింది కాకున్నా , పిలవని పేరంటంలా వచ్చి తిష్ట వేసుక్కూర్చొన్న ఈ అవిటితనాన్ని మఱచిపో ప్రయత్నిస్తున్నా. వయసులో వున్న వరుసైన మఱదలుపిల్లే చేసుకోలేదంటే , అతనిలో ఏ లోపముందోనని అనుమానించి నన్ను చేసుకోవటానికి ఎవరు ముందుకు దూకుతారు ".

"   అంతటి నింద వేయకు బావా. ఇప్పటికే నేనెంతగానో కుమిలిపోతున్నా".

"   మొదటి నుంచి నిన్ను అమితంగా ప్రేమించిన నెను మధ్యలో వచ్చిన నీ అవిటితనాన్ని చూసి అసహ్యించు కొన్నాను .ఆ సమయంలో నా కళ్ళకు అందంగా కనిపించిన రాజేష్ ని ప్రేమించాను.ఎన్నోమారులు తొందర చేశాను . ప్రతి సారి , తొందరపడకు సృజనా డాళింగ్ అంటూ నీతి వాక్యాలు చెప్తూ కాలం గడిపేవాడు  . ఏ రోజూ తొందర పడేవాడు కాదు , తీరా ఆ రోజు రానే వచ్చింది .
అంతవరకు ఎదురుచూసిన ఆనందం ఆ రోజు పొందబోతున్నానని ఎంతగానో మురిసిపోయాను . నాలుగు గోడల నడుమ , మల్లెల పానుపుపై సరసాలతోనే తెల్లవారిపోయింది , సల్లాపాలతో మాత్రం కాదు.గత 6 నెలలో అన్ని రాత్రులూ అలాగే గడిచిపోయాయి . ఎన్ని మారులు సిగ్గు విడిచి వేడుకున్నానో , ప్రయోజనం మాత్రం శూన్యం .గమ్యం చేరుకోలేనని , చేరుకున్నదానితో సంతృప్తి పడమని , లేనిదాన్నిగురించి తను బాధపడనని ఏదో మెట్ట వేదాంతంతో కాలక్షేపం చేశాడీనాటి వరకు .ఏం చేయగలను ? ఓ ఆడది ఓ మగవాణ్ణి పెళ్ళీ చేసుకొనేది దేనికొరకు ? ఆ ఆనందం కొరకు , తోడుగా , నీడలా వెన్నంటి ఉంటాడనేగా కదా ! ఆ ఆనందమే లభించని నాడు ఆ పెళ్ళికి అర్ధమేమున్నది ? సార్ధకత ఏమున్నది ?
బావా పదే పదే ముందడుగు వేసి తొందర చేసినా దూరంగా తిరిగాడు  . ఈ నాటి వరకు ఆ ఆనుభవం చవి చూడలేకపోయానంటే నమ్మలేకపోతున్నావు కదూ , నిజం బావా ,  ఇలా మనసు విప్పి చెప్తునందుకు తప్పుగా తలచకు"   అంటూ తన గోడును అతని ముందు వెల్లడించింది .

"   అంతగా నష్టపోయావా సృజనా ! "   ఓదార్పు హృదయంతో అన్నాడు .

"   ఇలా తెగించి అడుగుతున్నందుకు మరో విధంగా అనుకోకు .ఇంకా నువ్వు పెళ్ళి చేసుకోలేదుగా . ఒక్కమారు ఆ ఆనందం అందించమని అర్ధిస్తున్నాను , ప్లీజ్ కాదనకు . పరాయి వారితో ఆ ఆనందం పంచుకునాలనే మనస్తత్వం నాకు లేదనీ నీకూ తెలుసు . వరుసైనవాడివి , నామీద మనసైన వాడివి కనుక నిన్ను అడుగుతున్నాను"    అంటూ తన అంతరంగని అభ్యర్ధన అతని ముందుంచింది .

"   బాధపడకు , నీకీ స్థితి కలిగినందుకు నేనెంతగానో చింతిస్తున్నాను నీ శ్రేయస్సు కోరేవాడిగా  . ఆ ఆలోచన మానెయ్ . అన్యస్త్రీ పొందు అనర్ధాలకు విందు లాంటిది అన్నారు " .

"   లేదు బావా. నీకు నీవుగా నన్ను పొందాలనుకున్నా , ఆ ఆనందం నా భర్త నుండి నేను పొందుతూ , మరొకరి నుంచి పొందాలనుకోవటం తప్పుగా పరిగణించడుతుంది . కాని యిప్పటి నా స్థితి యిందుకు పూర్తి భిన్నం . ఏ ఆనందం కొరకు ఆడపిల్ల ఓ కొత్త వ్యక్తితో జీవితకాలపు జీవనాన్ని సాగించాలని కన్న తల్లితండ్రులను , 
తన తోబుట్టువులను వదలి వెళ్తుందో , ఆ ఆనందం దొరకనప్పుడు , అందుబాటులో వున్న చోట పొందటం పొరపాటు కాదని అభిప్రాయపడ్తున్నాను "   అన్నది .

"   నీవంటున్నది కొంతవరకు నిజమే కావచ్చు . కానీ యిది ఎంతవరకు సమంజసం ?"   అంటూ ఆలోచనలో పడ్డాడు .

అలా ఆలోచనలో వున్న అతనిని అమాంతంగా "   ముమ్మాటికీ అంతే బావా "   అంటూ భుజం చుట్టూ చేయివేసి ముద్దులతో ముంచెత్తుతూ , శృంగారానికి శ్రీకారం చుట్టింది .

 ఎన్నోమారులు తను పొందాలని కోరినా , అవకాశం యివ్వని మఱదలు పిల్ల , ఈ రోజు తనంత తానే ముందుకు దూసుకుపోతుంటే , అంతకుమించిన అదృష్టం తన స్థితికి ఎక్కడినుంచి వస్తుందని అమాంతంగా మెడ చుట్టేసి సృజన సాయంతో  పడక  వైపు నడిచాడు .

ఇరువురూ ఏకబిగిన ఏడడుగులు నడిచారు . పడకచేరి తన గుండె చప్పుడు వినమని తన హృదయాన్ని అతనికందించింది . మంత్రముగ్ధుడిలా , బుధ్ధిమంతుడిలా ఆమె అభ్యర్ధనని ఆచరణయోగ్యం చేశాడు . అంగాంగాలను అదుపులో వుంచగల 'అంగరక్షకుడు ' అతనే అనిపించాడు. ఆకాశాన్నందుకోవాలనే ఆరాటంతో పైపైకి పెరిగే 
అశోకవృక్షాలలా , ఆనంద(న)వనం లోని ఆనందాల శిఖరం పెరిగిపోతున్నది .  ఎంతగానో ఎదురుతెన్నులు కాచిన ఆ అవయవాల పిలుపులకి సరైన సమాధానం చెప్పగలుగుతున్న సమర్ధుడు తన బావేనని అవగతం చేసుకొన్నది . పోగొట్టుకున్నదేదో తిరిగి పొందుతున్నట్లుగా గ్రహించింది . ఆ ఆనంద తన్మయత్వంలో  ఈ అందం సాంతం నీ స్వంతం . ఆ ఆనందం ఆసాంతం అందించెయ్ . ఇన్నాళ్ళూ నీ అవిటితనాన్ని , చేతకానితనంగాభావించి ఎంతో నష్టపోయా . నీతోనే  ఉంటా . నీ తోడునవుతా , నాకు జోడుగుండు "   అంటూ తన మనసులోని మాటను బైటకి వెల్లడి చేసింది యిదే అదనుగ భావించి .

"   సృజనా ! తొందరపడకు . ఆ ఆనందం కొఱవ అయిందని ఆవేశపు నిర్ణయాలు తీసుకోకు . క్షణికమైన ఆనందం కొఱకు జీవితాంతం నా ఈ అవిటితనాన్ని భరించటమంత తేలికైన విషయం కాదు . మరల మరల ఆలోచించి నిర్ణయం తీసుకో, తొందరేమీ లేదు "   సర్ది చెప్పబోయాడు .

"   చూపులలో అవిటితనం లేనివాడు రాజేష్,సంసారంలో జీవితకాలానికి సరిపోయే అవిటితనం కలవాడు . పైకి కనపడే నీ అవిటితనం నిన్నుభూమ్మీద నిలబడనీయక పోవచ్చేమో గాని , సంసారంలోని నీ సమర్ధత అనిర్వచనీయమైనది . ఇప్పటికి తెలుసుకోగలిగాను . ఈ ఆనందం కలకాలం కావాలి , అందులకు నువ్వు నా స్వంతం కావాలి . రాజేష్ కి విడాకులిచ్చేస్తాను . అమ్మా నాన్నలకి రేపు నచ్చజెప్తా  "   అంతర్గతంగా తనలో దాగివున్నతన కోరికని నిర్భయంగా చెప్పేసింది .

"   జీవితకాలం ఈ నా అవిటితనాన్ని ఆనందంగా అనుభవించగలవా ? నలుగురిలో ఫీలవ్వకుండా ఉండగలవా ? "

"   ఫరవాలేదు బావా , నిజానికి అవిటితనాన్ని పైపైన కనపడేవాటితో అంచనా వేయకూడదు . నేను మనఃస్ఫూర్తిగా అంగీకారం తెలుపుతున్నాను . జీవితకాలం ఆనందం పొందటానికి ఆకారం ప్రధానం కాదని ఆధారమే  ప్రధానమని ఆలస్యంగా తెలుసుకున్నాను . అసలైన అంగవికలుడు అతను ( రాజేష్ ) , నువ్వు నిజమైన నా "   అంగరక్షకుడివి ".

ఆ యిరువురి బిగి కౌగిలిలో మన్మధుడు మెలకువతో మెలుగుతూ గాలిని కూడా చొఱబడనీయకుండా , తను తన్మయత్వం పొందుతూ , వారిని ఆనందపరుస్తున్నాడు  .

                                                             * స * మా * ప్తం *


No comments:

Post a Comment