హ్యాట్స్ ఆఫ్ టు ద గ్రేట్ గాడ్

                                       ( ఈ వారం కధ మయూరి వీక్లీ  8-10-1993 లో ప్రచురించబదినది  )

విజయవాడ వెళ్ళే నాన్ స్టాప్ బస్సు తనదైన 5 వ నంబరు ప్లాట్ ఫారం మీద వచ్చి నిలబడింది . టికెట్ తీసుకున్నమదన్ ఇంకా టైం ఉంది కదా అని అలా రిఫ్రెష్ మెంట్ వైపుగా నడిచాడు .

"ఏం కావాలి సార్ "   అడిగాడు రిఫ్రెష్ మెంట్ బాయ్ .
               
"   గోల్డ్ స్పాట్ '' అంటూ 20 రూపాయల నోట్ యిచ్చాడు . మదన్ దృష్టి నాన్ స్టాప్ బస్సు వైపు మళ్ళింది .ఓ 20 ఏళ్ళ అందమైన పడుచు నాజూకుగా నడుస్తూ నాన్ స్టాప్ బస్సు వైపుగా వెళ్తోంది. ఆ పడుచు ప్రక్కనే 60 ఏళ్ళ ముసలావిడ నడుస్తూ "   అమ్మాయి నేను వెళ్ళి సీట్లో కూర్చుంటాను, టికెట్లు పట్టుకురా "   అన్నది .
                
ఒక్క మనీనే కాదు , మాటలను కూడా బ్యాంక్ చేయవచ్చన్నట్లు బదులుగా తల ఆడించి నాన్ స్టాప్ క్యూలో నిల్చుంది .ఇదంతా మదన్ తన కూలింగ్ గ్లాసెస్ లోంచి గమనిస్తున్నాడు .   
                
 "  సార్ గోల్డ్ స్పాట్ "   అన్న మాటలకి ఈ లోకంలోకి వచ్చాడు మదన్  .
                
ఇది పేరుకే గోల్డ్ స్పాట్ , అసలైన గోల్డ్ స్పాట్ అక్కడ ఉంది . ఆ అమ్మాయి మిస్స్ అయితే బాగుండు , నేను మాత్రం మిస్ కాకూడదు . ఈ ఛాన్స్ ని అని మనసులోనే అనుకుంటూ అక్కడనుంచి చకచకా బయలుదేరాడు .
                
"   సార్ ఛేంజ్ " .     
       
"   స్యూర్ , థేర్ ఈజ్ ఏ లాట్ ఆఫ్ ఛేంజ్ , ఆ  ఛేంజ్ నువ్వే ఉంచేసుకో " ఒక్క పరుగుతో బస్ ఎక్కి ఆ అమ్మాయికి పక్కనే పక్క సీట్లో కూర్చున్నాడు మదన్ .
                
బస్ బయలుదేరింది . కోలాహలంగావున్నది . ఎన్నికల సమయం కావటం వలన కొంతమంది ఫలానా పార్టీ గెలుస్తుందంటే , ఇంకొంతమంది ఎవరొచ్చి ఎవర్ని ఉధ్ధరిస్తున్నారు ?  ఎవరో వస్తారని ఏదో చేస్తారని ,ఈ భూమ్యాకాశాలు ఏకమవటం ఎంత నిజమో , రాజకీయ నాయకుడు మనకు అంత చేస్తాడనుకోవడం అంతే నిజం అంటుంటే , మఱికొంతమంది కిటికీలో గుండా లోపలికి దూసుకు వస్తున్న పైరగాలికి హాయిగా నిద్రపోతున్నారు .              మదన్ మాత్రం ఆ అమ్మాయిని తదేక దృష్టితో అదేపనిగ చూస్తున్నాడు కూలింగ్ గ్లాసెస్ లోనుంచి . 
పేరుకి కూలింగ్ గ్లాసెసే కాని నిజానికవి మల్టీ పర్పజ్ గ్లాసెస్ . ఒకవైపు ప్రకృతి నుంచి చల్లదనాన్నిస్తూ , మరొకవైపు అందమైన ఆకృతి నుంచి వెచ్చదనాన్ని ఇస్తాయి , అదీ రెండో వాడికి తెలియకుండా .
పత్రిక చదువుకొంటోంది ఆ అమ్మాయి .తనకు మరే పనీ లేనట్లు ఆ అమ్మాయినే చూస్తుండిపోయాడు మదన్ . కిటికీలోంచి వీస్తున్న గాలికి ఆ అమ్మాయి పైటకొంగు పక్కనే కూర్చున్న మదన్ ని తాకుతోంది . హాయిగా , ఆనందంగా నిట్టూర్పు విడుస్తున్నాడు .

ఆ వారపత్రిక తీస్నప్పటినుంచి ఆ అమ్మాయి చుట్టుపక్కల పరిసరాలని మరచిపోయి , పుస్తక పఠనంలో లీనమై పోయింది . పైట కొంగుగాలికి ఎగురుతున్నదని , వెనుకవారిని తాకుతున్నదని , ఆ పైటకొంగు విసురుగా వస్తున్న గాలికి పయ్యద నుంచి సాంతం కిందకు జారితే గాని తెలియలేదు .అప్పుడు "   ఐ  యాం సారీ "   అంది .

"మీరు మంచి యింట్రెష్ట్  తో చదువుతున్నట్లున్నారు  , అందువల్లే నేను మిమ్మల్ని డిష్ట్రబ్ చేయలేదు , నేనే అడ్జష్ట్ అయ్యా "   అన్నాడు . ఈదురుగాలికి పత్రికలలోని పేజీలు రెపెరెపలాడుతుంటే , అంతవరకు సీటుకి ఆనుకొని కూర్చున్న ఆ అమ్మాయి కాస్త ముందుకు వంగింది .
               
"   అనుకొన్నపుడల్లా అవకాశం అందరికి రాదు . వచ్చిన అవకాశాన్ని సద్వినియోగం చేసుకోవటం  మంచివాళ్ళ లక్షణం "   అన్న పెద్దల మాటలు గుర్తుకు వచ్చి నిజం చేస్తూ ఆనందిస్తున్నాడు మదన్ . ఎంతసేపో లేదు ఆ అవకాశం  , పెద్దగా గాలిదుమారం రేగింది . మదన్ కంటిలో నలుసు పడ్డది . స్పెక్ట్స్ నిండా దుమ్ముకొట్టు
కున్నది . తప్పనిసరై గ్లాసెస్ తీసి క్లీన్ చేస్తున్నాడు , క్లీన్ సర్టిఫికెట్ కొరకన్నట్లు .

రైలుగేటు పడటంతో అందరూ ఈ లోకంలోకి వచ్చారు.చనక్కాయలు,చనక్కాయలు ,బఠాణీలు , బఠాణీలు , ఏ సోడా ,సోడా అన్న మాటలు  చెవిన పడగానే ముసలమ్మ లేచి "   సోడా ఒకటి తీసుకో అమ్మాయి "   అన్నది .
                
సోడా తాగుతున్న మదన్ మరొక సోడా తీసుకుని , ఆ అమ్మాయికి అందించాడు , డబ్బులివ్వ
బోయింది .

"   ఫరవాలేదు "   అన్నాడు మదన్ .
           
రైలుగేటు తీసిన పది నిముషాలకు బస్సు గేటు దాటింది .ఇక తనకే అడ్డూ లేదని , తననెవరూ ఆపలేరని , ఎంతో హుషారుగా , చలాకీగా పదేళ్ళ కుఱ్ఱాడిలా పరుగులు మొదలు పెట్టింది . మళ్ళీ మామూలే . కరెంటు బొమ్మల్లాగ అందరిలో కదలిక మొదలైంది . ఎవరి ఆలోచనలకి వారు వెళ్ళిపోయారు . దూరం తరుగుతోంది , గమ్యం చేరువవు
తోంది .
                
 తనకిక వేరే గమ్యం లేదని , చేరుకున్నానని ఇంక నన్ను వదలిపెట్టండి బాబూ అన్నట్లుగా  బస్స్టాండులో ఆగిపోయింది బస్సు .  ఏవో ఆలోచనలలో వున్నవాళ్ళకి "    బాబు రిచ్చా అండి ,  బాబు రిచ్చా అండి , బాబూ ఆటో అండి , మీకండి , ఒరేయ్ ఆ సూట్ కేస్ ఆయన్ని నే చేప్పారా , ఆ తలపాగా ఆయన్ని నే చెప్పారా , ఆ పెద్దాయన్ని నే సెప్పారోయ్ , ఆ బామ్మగార్ని నే పిలిచారోయ్ "   అంటున్న మాటలు పదేపదే చెవులలో మార్మ్రోగుతుంటే  ఒకరి నొకరు నెట్టుకుంటూ దిగుతున్నారు , అందరూ దిగేవరకు ఇంకెక్కడకి వెళ్ళదని తెలిసినా .

 60 పైబడిన ముసలమ్మ ,20 కి చేరువగా వున్న పడుచు దిగారు . వారి వెనుకనే మదన్ దిగాడు . పది నిముషాలకు ముందు అందరూ కలసి ఒక కుటుంబం లోని సభ్యుల్లా ఎక్కడెక్కడి విషయాలు చర్చించారు . ఇపుడు ఎవరికి వారే యమునా తీరే అన్నట్లు విడిపోతున్నారు . 

ఈ బామ్మగారు కూడ ఆ పడుచుని వదలి వెళ్ళిపోయింది . ఆ పడుచమ్మాయి మాత్రం అక్కడే ఒంటరిగా ఎవఱి కొఱకో ఎదురుచూస్తూ నిల్చుండి పోయింది . 

దూరంగా నుంచొని గమనిస్తున్న మదన్ అందాకా యిరకాటంతో తీసుకొంటున్న ఊపిరిని  స్వేఛ్ఛగా తీసుకోవటం మొదలైంది . అర్ధగంట గడిచింది . ఎవరూ రాలేదు . నిరీక్షణ విలువైనదని తెలుసుకున్న ఆ అమ్మాయి బస్స్టాండు లోని వెయిటింగ్ హాలు వైపుగా నడిచింది .నిజంగా నిరీక్షణకి విలువ కట్టవలసింది యిటువంటి చోటే అనుకుని మదన్ కూడా టిక్కెట్ కొని ఆ వయిటింగ్ హాలులోకి ప్రవేశించాడు . "   మిస్ మీరెవరికొఱకో ఎదురు చేస్తునట్లున్నారు "   అన్నాడు .
                
"   నా ఫ్రెండ్ కొఱకు , ఇంకా రాలేదు ".
              
"   ఆ విషయం తెలుస్తూనే ఉన్నది ".  ఆ అమ్మాయి నవ్వింది .ఆ నవ్వుతో ఆ పలువరస స్వఛ్ఛమైన 
పాలలా తెల్లగా మెరుస్తోంది .
          
"   ఎక్స్క్యూజ్ మి మీ ఫ్రెండ్ అడ్రసు యివ్వండి ."
                
 తన హాండ్ బ్యాగ్ లోని యిన్విటేషన్ తీసి యిచ్చింది . ఇన్విటేషన్ కవరు మీద అడ్రసు చూశాడు . శ్రీ ఎం.వి. రావు , 2 వ లైన్ , ఆర్ కె తోట , బరంపురం ."   ఓ మీది బరంపురమా , మీరు విజయవాడ పెళ్ళికి వచ్చారన్నమాట ".
               
" ఔనండి "
               
"    ఈ అడ్రసు మా యింటికి ఫర్లాంగు దూరంలో వుటుంది . మా యిల్లు యిక్కడకి 3 ఫర్లాంగులుంటుంది . పెద్ద దూరమేమీ కాదులెండి .

 "   నేను ఈ ఊరికి కొత్త . తను రెసీవ్ చేసుకుంటానని ప్రామిస్ చేస్తే వచ్చాను . ఒక పక్క చీకటి పడుతోంది ".
                
 "   మీకభ్యంతరం లేకపోతే నాతో రండి , నేను తీసుకువెళ్తాను "   అన్నాడు .
                
"   మీకెందుకులెండి అంత శ్రమ ? "   మాటవరసకన్నదే గాని మనసులో మాత్రం తనకో తోడు దొరికినందుకు సంతోషిస్తున్నది యీ సమయంలో .
               
"   అవసరాల్లో ఉన్నవారిని ఆదుకోవటం నాకు కొత్తేమీ కాదులెండి  . మీరేం కంగారుపడకుండా నాతో వచ్చేయండి , మీ భద్రత పూచీ నాది "    అన్నాడు .
                 
"   ఇంతగా మీరు కేర్ తిసుకుంటానంటే ఎలా కాదనగలను , పదండి "   అక్కడనుండి బయటకు అడుగులు వేసింది . ఇరువురూ రోడ్డు మీద నడుస్తున్నారు . మౌనాన్ని చేదిస్తూ "   మీ పేరు "   అడిగాడు మదన్ .
               
 "   గీత " .

 "   నాకెంతో యిష్టం ."
                
 "   ఏమంటున్నారు "   కంగారుగా .
                
"   అదేనండి భగవద్గీతకు మారుపేరు గీత కదా ! ఆ గీత అంటే నాకెంతో యిష్టం అన్నాను తప్పులేదుగా ". 
                
 "   తప్పులేదులెండి .మీరు చంత్కారంగా మాట్లాడుతారే , మీకు పెళ్ళైందా ? ".
                
 "   తినబోతూ రుచి అడగకూడదంటారు . ఇదిగో యిదే మా యిల్లు ".
                
 మంగుళూరు పెంకుతో కట్టిన పెంకుటిల్లు . ముందు ఖాళీ స్థలం , వరండా , హాలు , కిచెన్ , ఆ వెనక ఓపెన్ స్పేస్ , పెద్దగా వున్నవాళ్ళేమీ కాదనిపించింది గీతకి .
                
"   రండి కూర్చోండి . సరోజా ఈ అమ్మాయి వాళ్ళ ఫ్రెండ్ పెళ్ళికి వచ్చిందట . ఈ ఊరికి కొత్తట . తెలియదంటే తీసుకొచ్చాను . ఇదిగో పెళ్ళి శుభలేఖ ".
                
"  నమస్కారం సరోజ గారు ."
                
 ప్రతినమస్కారం చేస్తూ లోనికి వెళ్ళింది సరోజ  . కాఫీ చప్పులతో తిరిగి వచ్చింది ."   ఈ అడ్రస్ నాకు తెలుసు . నీకు తోడుగా నేనూ వస్తాలే "   అన్నది .
                 
  హాయిగా కాఫీ తాగి "   బయలుదేరుదామా "   అన్నది గీత .
                 
 "   మ్యారేజ్ రేపుగా , ఈ రోజు ఇక్కడుండి , రేపు మార్ణింగ్ వెళ్దువుగాని "   అన్నది .
                 
 సరోజ చిన్నదే , తన వయసంత ఉంటుంది.మొదటి కాంపుగా ఒక పసివాడు .ముద్దొస్తున్నాడు , స్నేహితురాలిలా కలివిడిగా ఉంది అనుకొని , ఎదురుచెప్పక ఉండిపోవాలని నిశ్చయించుకొన్నది .
డిన్నర్ పూర్తయింది .రాత్రి 9 గంటలు దాటింది. మంచం మీద నడుం వాల్చటమే ఆలస్యం , హాయిగా నిద్రపోయింది సరోజ పసివాడిని పక్కనే పడుకోపెట్టుకొని .

 గత రెండు రోజుల ప్రయాణబడలిక ముందు ,కొత్తవారు , కొత్త ప్రదేశం అన్న విషయం ప్రభావం గీత మీద పడకపోయే
సరికి వెంటనే నిద్రాదేవి ఒడిలో చేరిపోయింది .
                 
శారీరకంగా నడుం వాల్చాదే గాని, మానసికంగా ఒకటే ఆలోచనలు .ఎంతకీ నిద్రపట్టలేదు మదన్ కి . వరండా వైపు చూశాడు .జీరో వాట్ బల్బ్ వెలుగుతూ కరెంట్ ఉన్నదని తెలియచెప్తున్నది . సరోజ వైపు చూశాడు . ఆదమఱచి నిద్రపోతున్నది . ఆ ప్రక్కనే గీత మంచం . వీధి దీపపు కాంతి గిత మంచం మీద పడుతోంది . ఓరగా పడుకున్న గీత వెల్లకిలా తిరిగింది .ఆమె ఊపిరివైనం ఎవరూ  అడగకనే , అమెనడగకనే .ఆమె ఎన్నిమార్లు ఊపిరి పీల్చి ,వదుల్తుందో సులభంగా చెప్పవచ్చు .అటే చూస్తున్నాడు .అలా చూసేకొద్దీ దగ్గఱగా  వెళ్ళి చూడాలని , ఆ ఊపిరులను లెక్కలోకి తీసుకోవాలన్న చిలిపి ఆలోచనలతో , మెల్లగా తను మంచం మీదనుంచి లేచాడు అడుగులో అడుగు వేస్తూ ,  సరోజ
మంచం వరకు చేరేసరికి పసివాడు కెవ్వు మనటంతో వెనుతిరిగాడు దిగాలుగా .
కళ్ళు తెఱవకుండానే ఎడమచేత్తో పసివాణ్ణి దగ్గరకు లాక్కొని , కుడిచేత్తో బ్లౌజ్ హుక్స్ తీసి పసివాడి నోటికి అందిం
చింది . నుము అయస్కాంతాన్ని చూడగానే అతుక్కుపోయినట్లు , అంతే ,అందాకా ఏడుస్తున్న ఆ పసివాడు ఠక్కున ఏడుపాపేసాడు . నిద్రాదేవి ఒడిలో వాలిపోయింది సరోజ .సరోజను కుదిపాడు మదన్ , కానీ తను లేవలేదు .
ఇంతలో కరెంట్ పోయింది . చిమ్మచీకటి , అందులోనూ అమావాస్య రోజులవి. ఇదంతా తన అదృష్తంగా భావించి , మెల్లగా మంచం మీద నుంచి లేచి గీత మంచం వద్దకు చేరాడు .
                 "
 ష్... ష్... "   మెల్లగా పిలుస్తున్నాడు మదన్ .సమాధానం రాలేదు
                
"   ష్... ష్... "   అంటూ చేత్తో కుదిపాడు.

"   ఉ "   అంటూ లేచింది. ఎదురుగా మసక వెల్తురులో మనిషి ఆకారాన్ని చూసి ఖంగుతిన్నదై "  ఎవరూ ?"  అంది గీత .
               
 "   ష్... నేనే మదన్ని. నిద్ర పట్టటం లేదు . నీవే గుర్తుకొస్తున్నావు .  ఎంతసేపటినుంచో నిద్రపోదామని , మిమ్మల్ని మఱచిపోదామని . పాడు కరెంట్ యిపుడే పోయింది .ఇక తప్పక వచ్చాను "   అన్నాడు మెల్లగా తనకు మాత్రం వినిపించేలా .
               
"   నేను గీతనండి , మీరు పొరపాటు పడినట్లున్నారు "   అన్నది .
                
"    పొరపడలేదు , నీవంటే యిష్టమని అపుడే చెప్పానుగా .ఫరవాలేదు , ఎవరికీ తెలియదులే "   అన్నాడు .
               
"   మీరు మంచివారనుకొని మీతో వచ్చాను . ఇలాంటి వారని తెలిస్తే వచ్చేదాన్ని కాదు " .
               
 "   నువ్వనుకున్నట్లు నేను మంచివాడినే , కనుకనే నా భార్య నిన్ను రేపుదయం వెళ్ళమంది . కాకపోతే నీ అందం పొంగులు చూసిం తర్వాత యిలా  రాక తప్పలేదు ".
                 
"   నేను సభ్యత, సంస్కారం గల కుటుంబంలో పుట్టాను, పైగా పెళ్ళి కావలసిన పిల్లను , మీరు వెళ్ళిపోండి " .
                  
"   ఎటువంటిదానివైనా యిపుడు సరే అన్నంత మాత్రాన నీకు వచ్చే నష్తమేమీ లేదు , ఫరవాలేదు , నీకూ , నాకూ తప్ప మూడో కంటికి   కూడా  తెలియదుగా "  
                 
 గండం నుంచి ఎలా బైటపడాలా అని ఆలోచిస్తున్నది గీత .
                  
 "   నా శ్రీమతి పక్కనే వున్నదని ఆలోచిస్తున్నావా ? ఏం ఫరవాలేదు . పనిమనిషి సెలవపెట్టటం వలన , అలవాటు లేని పని కావటం వలన , పసివాడితో  అలసిపోయి హాయిగా నిద్రపోతుంది . తన ప్రక్కలోని పసివాడి కేకలకే 
లేవదు . మనకే ఆటంకం లేదులే ".
                 
"   మీరెక్కువగా మాట్లాదుతున్నారు , మీరిలాగే ప్రవర్తిస్తే , మీ శ్రీమతిని పిలవవలసి వస్తుంది . అపుడు మీ భండారం బైటపడ్తుంది . మర్యాదగా వెళ్ళిపోండి "   హెచ్చరించింది .
                 
" నీకా శ్రమ యివ్వను , నేనే చెప్తా , నువ్వే నన్ను పిలిచావని , ఈ పెళ్ళి నెపంతో ఎకాఎకీ యింటికే వచ్చావని చెప్తా . నా మాటే నమ్ముతుంది  తన భర్తను నేను కనుక " .
                  
పొరపాటున వచ్చి బోనులో  పడ్డట్లు అయింది . కరెంటు కూడా యిపుడే పోవాలా ? ఈ గండం గట్టెక్కేదెలా ? ఆలోచిస్తున్నది .మెల్లగా దగ్గఱకు వచ్చి భుజం మీద చేయి వేశాడు .అలా తాకగానే నవనాడులు జివ్వుమని లాగాయి . ఇంతవరకు మగస్పర్శ ఎలాంటిదో తెలియక పోవటం వల్ల ఎద ఎన్నో వేల మైళ్ళ వేగంతో కొట్టుకొంటోంది . ఏదో  అనుభూతి , ఇంతదాకా పొందనిది .ఇదే అదను చూసుకొని తన రెండు చేతులను వలయంగా మార్చి , అందులో ఆ పయ్యెదను తన ఎదతో గాఢంగా బిగించాడు .
                  
ఏదో హాయి , మాటలకందనిది . మగవాడి స్పర్శలో యింత హాయి ఉన్నదా ! ఈ క్షణం మరువరానిది .ఈ మధురా
నుభూతి మరువలేనిది  . ఇంకా ఏదో  కావాలి . ఎంత కావాలో తెలియకున్నా , ఏం కావాలో లీలగా అనుభూతమవు
తున్నది .  అప్రయత్నంగా తన రెండు చేతులను అతడి చుట్టు పెనవేసింది . ఆమె పెదాలను తన పెదాల్తో ఓ క్లోజప్ యిచ్చాడు .ఫలితంగా ముద్దులు కురిశాయి.మెల మెల్లగా అక్కడనుంచి  చుబుకం , చుబుకం నుంచి కంఠం , కంఠం నుంచి ఛెస్ట్ , ఆ  మీద పన్ను తాకింది , వీణాతంత్రులు మీటినట్లైంది . ఆమెలో ఏదో నూతన శక్తి ప్రవేశించి అదేపనిగ అతనిని ముద్దాడుతోంది .ఎన్నడూ చూడని కొత్త కొత్త లోకాలకు తీసుకువెళ్తున్నాడు . అందుకేనేమో అంతదాకా వారించిన తను యిక అడ్డుచెప్పలేకపోయింది . చీకటి చిక్కుల్లో వున్నవాళ్ళకు గాని , చీరెలో దాగున్నవాటికి కాదుగా అనుకొని సమకాలీనుల్లా కరవాలనం చేసుకున్నాయి , కౌగిలించుకున్నాయి .
                  
ఊపిరి ఎక్కువైనా ఊపిరి అందనట్లుగా సన్నగా మూల్గింది .అంత మూలుగులో కూడా అతని చుట్టూ వున్న చేతులు మాత్రం అమె వదల్లేదు .
                  
మదన్ కీ అనుభవం కొత్తది కాదు , మాష్టార్లు పాతవాళ్ళే అయినా , పాఠాలు ఎప్పటికప్పుడు కొత్తవేగా . అలాగే ఈ అనుభవం పాతదే అయినా , ఏదో కొత్తదనం అందిస్తోంది .అందిన అవకాశాన్ని జుఱ్ఱుకొందామని  బిఱ్ఱు చేస్తున్నాడు .
                  
ఇంతటి ఆనందం , అనుభూతి తను కోరకుండా తేలికగా లభించినదాన్ని , తనూ తనివితీరా అనుభవించాలని అతనికి అనువుగా తన తనువుని సాంతం సొంతం చేసేసింది .
                  
"   పుఱ్ఱెకో బుధ్ధి - జిహ్వకో రుచి "   అంటారు . నిజమే ఎప్పటి అనుభవం అప్పటిదే అనిజాగరూకతతో నిర్ధారించుకొని జాగరణ చేయాలనుకొంటున్నది అతని వాలకం .
                  
"   ఏంటి బామ్మా ! ఆ దేవుడికి అంత కుళ్ళు , నన్నో రకంగా , మన రామూనో రకంగా పుట్టించాడు అని అడిగితే , ఆ దేవుడి దగ్గఱ అందుకు కావలసిన సరకు స్టాక్ అయిపోయిందిట . అందుకని యిలా తేడాగా పుట్టించాడే అని చెప్పింది .
నిజానికి అలా తేడాగా ఎందుకు పుట్టించాడో యిప్పుడే అర్ధమైంది. ఇందుకే కాబోలు అందరూ పెళ్ళి చేసుకునేది , ఎదురుచూసేది . అబ్బ ఎంత  హాయి ,ఈ హాయి యిలాగే స్థిరంగా వుండిపోవాలనుకున్నది .
                    
మదన్ హడావుడిగా తన నుంచి విడిపోతుండగా, పాడు కరెంట్ ఏదో కొంపలంటుకుపోయినట్లు ,అపుడే వచ్చేసింది అనుకొన్నది. తెలియని బాధతో  నీరసంగా ఆ స్మృతులతో నిద్రాదెవి ఒడిలో జారిపోయింది .
                   

                                                                         **** 

"   హాయ్ గీతా !"   పలకరించింది పెళ్ళి పందిట్లో వున్న పెళ్ళికూతురు మంజుల .
                   
 "   హాయ్ మంజూ ! బస్ స్టాణ్డుకి రాలేదేంటి ? "
                  
 "  సారీనే , వీలుపడలేదు . వీరెవరు ?
                  
 "   నీ పెళ్ళి మూలంగా అనుకోకుండా పరిచయమైన కొత్త స్నేహితురాలు , పేరు సరోజ . నువ్వు పెళ్ళిచేసుకొని
  వెళ్ళినా , ఈ స్నేహితురాలింటికి  రావచ్చు "  అన్నది గీత .
                   
 "   నమస్కారమండి "
                   
 "   నమస్కారం మంజుల . అండి అని పిలవనఖ్ఖర్లేదు . సరోజ అని పిలిస్తే చాలు ".డ్రింక్స్ తెచ్చివ్వగా తీసుకు                                             
 న్నారు .
   
"   వెళ్ళోస్తాను "   అన్నది సరోజ .
                  
 " అప్పుడేనా ! "   అన్నది మంజుల .
                   
"   పసివాడిని నిద్రపుచ్చి వచ్చాను , లేస్తాడేమో ? " 
                  
 "   రాత్రికి తప్పకుండా పెళ్ళికి రావాలి ".
               
 "   ఆయన క్యాంపుకెళ్ళకుంటే యిద్దరం వస్తాం "  వెళ్ళిపోయింది సరోజ.
                 
 "   రావే గీతా! మీ అమ్మా , నాన్నగారు కులాసాయేనా ? "
                  
"   ఆ అంతా కులాసే. ఈ ప్రయాణం నా జీవితంలో మరువలేని మధుర స్మృతి " .
                  
"   అప్పుడేనా ! ఇంకా నా ఆతిధ్యం ఏమీ తీసుకోకుండానే , అంతా అయింతర్వాత వెళ్ళేటప్పుడు చెప్దువుగాని . అందాకా ఆగు " .
                  
" పెళ్ళికొడుకు ఏం చేస్తుంటాడు ? " 
                  
"  వ్యాపారం ".
                   
" కట్నం ? "
                   
" లక్ష ".
                  
"   సొమ్ములేం పెడ్తున్నారు ? ".
                  
"   పది సవర్లు ".
                   
" శోభనం ఎప్పుడు ? " .
                  
"   పదహారు రోజుల పండుగకి " .
                   
"  ఐతే పెళ్ళైన వెంటనే కాదన్నమాట " .
                   
" కాదు . బిజినెస్ పనిమీద రేపే పూనా వెళ్ళాలట ".
   
నవ్వింది గీత.                 
                  
"   దేనికే అలా నవ్వుతున్నావ్ ?"
                  
"  లేకపోతే ఏమిటే ? పక్కనున్న లక్షలు తెస్తున్న లక్షణమైన పెళ్ళాన్ని దగ్గరుంటే వదులుకొని , ఎక్కడో వున్న పూనా కెల్తాడుట,పూనాకి .ఇన్ని లక్షలు ఖర్చుపెట్టి పెళ్ళికొడుకుని కొనుక్కుంటూ వెంటనే శొభనం చేసుకోలేక
పోతున్నావంటే బాధగా వుందే ".
                   
"   నన్నేం చేయమంటావే. ఆయన అర్జంటుగా వెళ్ళాలట ".
                   
" అలాగైతే ఆ తర్వాతే పెళ్ళి చేసుకోమనకపోయావా ? "
                   
 "   మళ్ళీ వచ్చే సంవత్సరం దాకా ముహూర్తాలు లేవట . ఇదే ఆఖరి ముహూర్తమట ".
                   
"   పాపం నిన్ను చూస్తే జాలేస్తోంది.ఎంతో ఉబలాటపడి పెళ్ళీ చేసుకుంటున్నావు.నూతన జీవితం యిక్కడినుంచే ఆరంభం . నీ పెళ్ళి సందర్భంగా  ' పెళ్ళి నీకు - శోభనం నాకు ' అన్నది .
                   
 "  అదెలానే ? "
                     
 జరిగిందంతా పూసగుచ్చినట్లుగా చెప్పింది గీత .
                     
 "   భలే ఛాన్స్ కొట్టేశావే . ఇటువంటి అవకాశాం అందరికీ రాదు . భగవంతుడు ఆ అదృష్టగీత నీకు గీశాడే ".
                      
"   మంజూ ఎవరి శక్తి వారికి తెలియదంటారు .నిజమేనే , మనలో శక్తి వున్నట్లు మనకు తెలియదు . మనలోని ఆ శక్తిని వెలికి తీసుకురాగలిగింది ఒక్క మగవాడి వల్లే . మరెవరివల్లా సాధ్యం కాదు అని నిన్ననే తెలుసుకున్నాను . అటువంటి మగవాడిని , మనతో పాటు సృష్టించిన ఆ భగవంతుడికి సర్వదా కృతఙ్నులం కావాలి మన  ఆడ జాతి అంతా. ' హాట్స్ ఆఫ్ టు ద గ్రేట్ గాడ్ ' అంది గీత . పెళ్ళి పీటలమీద బ్రహ్మగారు మంత్రాలు చదువుతున్నా , గీత మాటలే మంజుల చెవుల్లో మారుమ్రోగుతున్నాయి .

                                                            * స * మా * ప్తం *













                                   

8 comments:

  1. ఈ కధ ఎవరు వ్రాసారు? ఈ బ్లాగు యజమాని ఎవరు? ప్రొఫైల్ ఎక్కడా కనిపించదేమిటి?

    ReplyDelete
    Replies
    1. నా బ్లాగుకి స్వాగతం .

      ఈ కధ వ్రాసింది నేనే . నా పేరు ఈ ( నా ) బ్లాగులోనే కంపిస్తుంది . కాకుంటే నా గురించి నేనింకా ఏమీ వ్రాయలేదు .
      మీకెందులకు ఈ సందేహం వచ్చిందో మరి ?

      ఇప్పుడే మీ బ్లాగు చూశాను , బాగుంది .

      Delete
  2. కవితలే కాదు కధలు కూడా బాగా చెప్తారన్నమాట :-)

    ReplyDelete
    Replies
    1. ఇది నీ అభిమానమే మరి .

      Delete
  3. శర్మ గారు ఇప్పుడే మీ పేరు తెలిసింది. సంతోషం. ఈ బ్లాగులో నాకు ఎందుకనో ఇప్పటికీ మీ పేరు ఎక్కడుందో అంతుచిక్కలేదు. ప్రొఫైల్ గొలుసు కూడా గోచరించలేదు. కాని నాకున్న అంతర్జాల పరిజ్ఞానం తో మీ ప్రొఫైల్ చూసాను. మీరు కూడా హైదారాబాదులో ఉన్నందుకు సంతోషం. మనము తెలుగు బ్లాగర్ల సమావేశంలో కలవవచ్చు. మీ దూరవాణి సంఖ్య నాకు పంపగలరు. cbraoin at gmail.com

    ReplyDelete
    Replies
    1. This comment has been removed by the author.

      Delete
    2. నేను కూడా హైదరాబాదులోనే ఉంటాను. తెలుగు బ్లాగర్ల సమావేశాలా? జరుగుతూ‌ ఉంటాయా? నాకు తెలియదే!

      Delete
    3. ఆయనేమో దేవుడులేడంటాడు.. మీరేమో పరమ భక్తులు... ఆయనతో మీ మీటింగ్ మస్తుగుంటది.

      Delete