ఫస్ట్ & లాస్ట్


                                                                                                                                కధా రచన : శర్మ జీ ఎస్



విజయ & కో లో త్రీ యిన్ వన్ పర్చేజ్ చేసి , అంబాసడర్ కారు ఎక్కింది ప్రియంవద .కారు జిన్నాటవర్ మీదుగా గాంధీ పార్క్ క్రాస్ చేస్తుండగా డ్రైవర్ని కారు ఆపమన్నది .ఆ సరికే హిందూ కాలేజి చేరుకోవటం వలన సడన్ బ్రేక్ తో అక్కడే ఆపాడు .

" ఆ బస్ స్టాప్ లో బ్లూ ప్యాంటు , గ్రీన్ షర్ట్ వేసుకున్న అతనిని పిలుచుకురా "   ప్రియంవద అనటంతో , డ్రైవర్ అటు వైపుగా నడిచాడు . ఐదు నిముషాల తర్వాత అతనిని తీసుకువచ్చి , ఫ్రంట్ డోర్ ఓపెన్ చేశాడు .

"   నో "   అంటూ బ్యాక్ డోర్ ఓపెన్ చేసి "   రండి , కూర్చోండి "   అన్నది ప్రియంవద .
అలా తన ప్రక్కన సీటు ఆఫర్ చేయటం డ్రైవర్తో పాటు , ఆ వ్యక్తికీ ఆశ్ఛర్యం కలిగించినా , అడక్కుండా యిచ్చిన గౌరవాన్ని నిలబెట్టుకుంటున్న వానిలా ఎక్కి కూర్చొన్నాడు .కారు బయలుదేరింది . ముందుగా ప్రియంవద అతనినిలా పలకరించింది "   రమేష్ గారు బాగున్నారా ? "   అని .

"   మీరెవరో గుర్తించలేకపోతున్నాను . నన్ను క్షమించండి "   అన్నాడు రమేష్ .

"   నేను ప్రియంవదని "   అంటూ కూళింగ్ గ్లాసుని కళ్ళనుంచి వేరు చేసింది .

"   ఓ ! మీరా ? గుర్తుపట్టలేకపోయాను . అప్పుడెప్పుడో మీ పెళ్ళి కాకముందు చూడటమే కదండీ "   అన్నాడు .

"   మీ అమ్మా , నాన్నగార్లు ఎలా వున్నారు ? మీరేం చేస్తున్నారు ? "

"   మీరింక అడగకండి , అన్నీ సినిమా కష్టాలే . నాన్న పోయిన తర్వాత , నాన్నతో పాటు పోలేక అమ్మ మంచం పట్టింది . నా డిస్కంటిన్యూడ్ చదువుకి ఉద్యోగమెవరిస్తారు ? ఇలా తిరుగుతున్నాను "   తన పరిస్థితిని సూక్ష్మ
రామాయణం ఫక్కీలో వివరించాడు రమేష్ .

"   ఇపుడెక్కడుంటున్నారు ? "

"   డొంకరోడ్డు చివర , అదీ ఓ చిన్న పూరి పాకలో . "

"   హ్యాండ్ బ్యాగ్ లోంచి విజిటింగ్ కార్డు తీసి " ఈ అడ్రస్ లో రేపాదివారం ఉదయం 10 గంటలకి వచ్చి కలుసుకోండి . మీకేదైనా మేలు జరవచ్చు "   అనగానే డ్రైవర్ కారు ఆపాడు .

కారు దిగి "   అలాగేనండి "   దిగి డోర్ క్లోజ్ చేశాడు .
                                       
                                                                                                          *     *      *

ఇరువైపులా అందమైన పూలమొక్కలకి నీళ్ళు పోస్తున్న తోటమాలి , ఒక ప్రక్క షెడ్లో అంబాసడర్ కారు పార్కింగ్ చేసి వుండగా , మరో ప్రక్కన పోర్టికోలో మారుతిని క్లీన్ చేస్యున్న డ్రైవర్ని చూస్తూ , దర్వాన్ వెనుకనే బంగళా లోని హాలులో ప్రవేశించి , సోఫాలో కూర్చున్న ఆ యిరువురిని చూసి "   నమస్తే మేడం , నమస్కారం సార్  "   అన్నాడు రమేష్ .

ప్రతి నమస్కారాలు , అతిధి మర్యాదలు పూర్తయ్యాయి .

"   సార్ నాకేదైనా ఉద్యోగం యిప్పించండి "   అడిగాడు రమేష్ .

"   మేడం నీ గురించి వివరించారు . నా పర్సనల్ సెక్రెటరీగా అపాయింట్ చేసుకొంటున్నాను . రేపు వచ్చి జాయిణ్ కండి . ఇదే ఆఫీస్ అడ్రస్ "   అంటూ తన విజి టింగ్ కార్డు యిచ్చాడు భర్త అశోక్ కుమార్ .

"   థాంక్ యూ సర్ , మేడం గారూ ఉంటానండి "   అంటూ వెళ్ళిపోయాడు అంతులేని ఆనందంతో .
                     
                                                                                                       *       *     *

మంచినీళ్ళు తాగాలంటే మైలుదూరం వెళ్ళి తెచ్చుకోక తప్పదు ఆ పల్లెటూరి ప్రజలకు . ఇది అనాదిగా ఆ ఊరికి తరతరాలుగా ఆనవాయితీగా సంక్రమించిన ఆస్తి .

"   అమ్మాయి ప్రియా , మంచినీళ్ళకు వెళ్తున్నా , వచ్చేసరికి నీ స్నానం ముగించు , వీది తలుపులేసుకోమ్మా " అంటూ మహలక్షమ్మ గారు బయటకు వెళ్ళటం ప్రక్కింటి వాటా లోని రమేష్ చెవిన పడింది .

"   అలాగేనమ్మా "అంటూ  వెళ్ళి వీధి తలుపు గడియ వేసి , స్నానానికి వెళ్ళింది ప్రియంవద .లేవలేని తల్లి మంచంలోనే కునికిపాట్లు తీస్తుండగా రమేష్ మెల్లగా పెరట్లోనికి చేరుకొని , చిన్నగా గోడ ఎక్కి ప్రియంవద వాళ్ళ
స్నానాలగది వైపు చూశాడు . తలుపు గడియ వేసుకోలేదని , దగ్గరగా వేసి వున్న తలుపులు తెలియచేస్తున్నాయి . గోడ దిగి మెల్లగా లోపలకి వెళ్ళి తలుపులు గడియ వేశాడు .
సీకాయ తలకు , సబ్బు ముఖానికి పట్టించి , నీళ్ళ మఘ్ కొరకు అటూ , ఇటూ తడుముకొంటున్న ప్రియంవదను చూసి , ఆ నీళ్ళ మగ్గుని దూరంగా వుంచాడు . అలా చూస్తుండిపోయాడు . అక్కడ మగ్గు అందకపోయేసరికి , కళ్ళు తెరిస్తే మంట పుడ్తుందని అలాగే అటూ , యిటూ వెతుకుతూనే వున్నది . ఇంతలో ఆ మగ్గులోని నీళ్ళను ప్రియంవద ముఖం మీద కుమ్మరించాడు . మండుతున్న కళ్ళను నులుపుకొంటూ , కళ్ళు తెరచి చూసింది .ఎదురుగా నుల్చొని వున్న రమేష్ ని చూసి , సిగ్గుతో శరీరాన్ని ముడుచుకొని , తన చేతులను వక్షోజాలాకు ఆఛ్ఛాదన గావించి , " ఆడవాళ్ళ స్నానాల గదిలోకి యిలా మగవాళ్ళు రావచ్చా ? ముందు మీరు బయటకు వెళ్ళండి "   అన్నది కోపంగా .

"   కోపగించకు ప్రియంవదా ! వన్ మినిట్ , చాలా రోజులనుంచి నీ అందాలు నన్ను కలవరపరుస్తున్నాయి . నగ్నంగా నిన్ను చూడాలని ఎంతగా వుబలాటపడ్తున్నదో నా మనసు . అసలు నీవెప్పుడు స్నానం చేస్తావో ఒక నిర్ణీత సమయమంటూ తెలియదాయె . ఇన్నాళ్ళకి ఈ రోజు మీ అమ్మ పుణ్యమా అని ఈ మహావకాశం వచ్చింది . ఇక మంచీ చెడూ ఆలోచించక , ముందూ , వెనుక చూడక , అంత పెద్ద గోడా దూకి , అన్ని రాళ్ళు గీసుకున్నా , కోసుకున్నా , ఓర్చుకొని వచ్చా . వచ్చినపని కాకుండా వెళ్ళిపోవటానికి కాదు "   అంటూ అక్కడనుంచి కదలకుండా "   చూడు ఈ రక్తం . ఎపుడూ అంటుంటావుగా కష్టానికి తగ్గ ఫలితం వుంటుందని , అన్నమాట నిలబెట్టుకో , ఫలితాన్నిఅందించెయ్ "   అక్కడే నుల్చొన్నాడు .

"   మొదట మీరు బయటకు నడవండి . లేదా పెద్ద గలభా చేయవలసి వస్తుంది "   అన్నది తలవంచుకునే .తప్పని సరై స్నానాల గది నుంచి బయటకు నడిచాడు . వెంటనే ఠపీమని తలుపు గడియ వేసుకున్నది .  బ్రతుకు జీవుడా అనుకున్నది మనసులోనే . చక చకా స్నానం ముగించుకొని , పాత ఓణీ చుట్టుకొని , మధ్య గదిలో ప్రవేశించి , ఆ చుట్టుకొని వున్న పాత చీరని భూమి ఆకర్షణకు నేల వేసింది . ఆ గదిలోనే దాగి వున్న రమేష్ లో ఆ ప్రియంవద సొగసులు రియాక్షన్ని కల్గించాయి . అయస్కాంతంలా ఆమెను అమాంతంగా తన ఛాతీకి హత్తుకున్నాడు .ఆ ఆకస్మిక చర్యతో ఆ ప్రియంవదలోని ఆడవయసు , అతను పరాయి మగవాడు అన్న విషయాన్ని ఆమడ దూరానికి తరిమి , అయినవాడుగా ఆతని దరికి చేర్చింది .
అతని ప్రయత్నాలు వియత్నాం వీరుని గుర్తుకు తెస్తున్నాయి .అంతా ప్రత్యక్ష ప్రసారంలా కనుల ముందు కన పడ్తున్నా , ఆపటం తన వల్ల కాదని అర్ధం చేసుకున్నదై , సర్దుకున్నదై , అలా ప్రసారమవుతున్న ఆ రిలే ప్రోగ్రాంలా చూస్తుండిపోయింది . ఆ చేష్టలకనువుగా , ఆమె తనువు ఏ మాత్రం తటపటాయించకుండా తాళం వేస్తున్నది .తప్పని మనసు ఓ ప్రక్క రొదపెడ్తున్నా , తప్పదన్న వయసు బోధతో , మనసు రొద పెకమేడలా కూలిపోయింది . ఆ అవయవాల అల్లరి , అనుభవాల పల్లవిగా మారి , పలు సరాగాలు పలికించింది .నరనరాల కేళి ముగియగానే పరిసరాలు జ్నప్తికి వచ్చి గబగబా చీర కట్టుకొని "  ఛీ.. ఛీ ...! ఎంత పొరపాటు జరిగింది ? మా అమ్మ వచ్చే టైమైంది . త్వరగా వెళ్ళిపోండి "  అన్నది ప్రియంవద .

( ఈ కధ 10 మే 1995 న అన్వేషణ వారపత్రికలో ప్రచురితమైనది . ) 
ఆకలి తీరిన సింహంలా వెనుకకి చూడకుండా వెళ్ళినట్లుగా వెళ్ళాడు .

గబగబా స్నానం చేసి , బట్టలు కట్టుకుని వీధి తలుపు గడియ తీసి , దేవునికి అగరువత్తులు ఆరాధించటం
మహలక్షమ్మ కంటబడి ఆనందించింది .

ఆ తర్వాత మహలక్షమ్మ మంచినీళ్ళకు వెళ్ళటం , ప్రియంవద స్నానానికని వీధి తలుపు గడియవేసుకోవటం లాంటివి తరచు జరుగుతూనే  వచ్చాయి .

రమేష్ భవిష్యత్తులోకి అడుగు వేశాడు .

ప్రియంవద తననింకా అభిమానిస్తూనే వున్నది . తను ఆ అనుభవాన్నింకా మరచిపోలేదు . అందమైన భర్త , అమిత సంపద అన్నీ వున్నా , ఎక్కడో ప్లాట్ఫరం మీద మాసిన బట్టలతో వున్న తనని , ఎపుడో ఊరు వదలి వెళ్ళిన ఆమె పిలిచి మంచి హోదానిచ్చి , జీతమిప్పిస్తున్నదంటే అనుమానం లేదు . తననింకా కోరుకుంటున్నది . సమయం చూసుకొని సరదా తీర్చాలి అని నిశ్చయించుకొన్నాడు .

                                                                                                         *     *      *

ఫైల్ పట్టుకొని వచ్చిన రమేష్ని చూసి కూర్చోమని ఆహ్వానించింది ప్రియంవద .

"   నమస్తే మేడం "   అంటూ కూర్చొన్నాడు .

"   ఎలా వున్నది ఉద్యోగం ? అమ్మ ఆరోగ్యం ? "   అడిగింది .

"   ఏరి కోరి యిప్పించిన ఉద్యోగంఎంతో బాగుందండి .  ఇపుడిపుడే  అమ్మ ఆరోగ్యం మెరుగుపడ్తున్నది మీ పర్యవేక్షణలో ."

ప్యూన్  తెచ్చిన కాఫీ సేవించిన తర్వాత "   మేడం మీతో పర్సనల్ గా మాట్లాడాలి . అపాయింట్మెంట్ యివ్వండి "
అన్నాడు .

"   సెక్రెటరీ మాట్లాడటానికి అపాయింట్మెంట్ అవసరం లేదు . ఎపుడైనా మాట్లాడైనా మాట్లాడవచ్చు . మాట్లాడండి ." 

అటూ , యిటూ దిక్కులు చూస్తూ తటపటాయిస్తున్న రమేష్ తో  "   ఫరవాలేదు అడగండి , వీలైతే యివ్వటానికి ప్రయత్నిస్తాను "   అన్నది .

ఆ మాటలతో అతని సంశయం తీరినట్లు భావించి "   మిమ్మల్ని అర్ధం చేసుకోవటంలో కొంచెం జాప్యం జరిగింది . సారీ ప్రియంవద గారూ "   అన్నాడు .

"   అంటే మీ ఉద్దేశ్యం ? "

సదుద్దేశమేనండి  . ఋణాన్ని నా మనసెప్పుడూ వ్యతిరేకిస్తుంది . ఆ ఋణాన్ని తీర్చుకున్నపుడే  నా జన్మకు సార్ధకత . ఆ విషయంలో మీ సహకారం అందించాలి ."

"   ఓ మంచిపనికి నా సహకారం మీకెపుడూ వుంటుంది . ఏం కావాలో  అడగండి . "

"   మీమీద నాకా నమ్మకం వున్నది . ఎవరికీ తెలియకుండా బహు మెలకువగా మసులుకొంటా , సంతోషపరుస్తా . గత కొన్నాళ్ళుగా ఈ విషయాన్ని విన్నవించాలని , ఎన్నో మారులు ప్రయత్నించినా వీలు కుదరలేదు . ఈ రోజు బాస్ ఊరిలో లేనందున ఈ మాత్రం అవకాశం లభించింది . విషయం మీ చెవిన పడవేస్తే , అవకాశాన్ని అనువుగా తీర్చి అందిస్తారని , ఆనందిస్తారని తెలియచేస్తున్నా"   మనసులోని తపనను తెలియచేశాడు .

ప్రియంవద శరీరం మీద జెఱ్ఱులు పాకుతున్నట్లయింది . తను చేసిందేమిటి ? పొరుగింటి పేద కుటుంబమని సాయం చేస్తే , ఆ సాయం చివరకి యిలాంటి పరిణామాలకు దారి తీస్తుందా ? ఛీ... ఛీ... అని మనసులోనే అనుకొని " చూడండి రమేష్ గారు మీరీ రోజు ఔట్ ఆఫ్ మూడ్ లో వున్నట్లున్నారు . ఇంటికి వెళ్ళి విశ్రాంతి తీసుకోండి . నాకు తలనొప్పిగా వుంది "   తలను చేత్తో పట్టుకున్నది .

"   అర్ధం చేసుకున్నాను , వ్యర్ధం చేసిన కాలాన్ని , నా తప్పుని గ్రహించి సవరించుకొనచూసే ప్రయత్నంలో భాగమే ఈ నా ప్రార్ధన , మూడో కంటికి తెలియకుండా నే చూసుకొంటాలెండి . నా శక్తి , నా యుక్తులను తక్కువగా అంచనా వేయకండి "   అన్నాడు .

ఇక జాగు చేయటం మంచిది కాదని గ్రహించి , ఇంటర్ కంలో డ్రైవర్ని పంపమని ఆదేశించింది దర్వానుని .

ఆదేశం విన్న రమేష్ "   నన్ను కాదన్న మీరెలా వుంటారో చూస్తాను "   అని ఛాలెంజ్ కాని ఛాలెంజ్ చేశాడు .అతని ప్రవర్తన ఆమెకు అసహ్యం కలిగించింది . వెంటనే తన గది వైపుగా నడిచింది .

రమేష్ ఏదో చెప్పబోయి , డ్రైవర్ని చూసి ఆగిపోయి అతనిని అనుసరించాడు .
       
                                                                                                      *     *      *

"   సార్ పిలిచారుట "   అంటూ అశోక్ కుమార్ ఛాంబర్ లోకి ప్రవేశించాడు రమేష్ .

"   పర్సనల్ లెటర్ ఒకటి పోష్ట్ చేయాలి ."

"   చెప్పండి , టైప్ చేయిస్తాను . "

"   మరొకరి చేత టైపు చేయించటానికి వీలులేదు . పూర్తిగా నాస్వంత విషయం . మీ మీద ఎంతో నమ్మకముండటం వలన మీకు చెప్తున్నాను . "

"   ఎస్, చెప్పండి ."

"   నా వేలు కట్ అయింది . మా అంకుల్ కి లెటర్ వ్రాయాలి ."

"   నేను వ్రాస్తాను , చెప్పండి " అనటంతో లెటర్ డ్రాఫ్ట్ చేశాడు అశోక్ కుమార్ .

కంప్లీట్ చేసి "   మీరొకమారు చూస్తే పోష్ట్ చేస్తాను "   అని రమేష్ అతనికి అందించాడు .

లెటర్ పరిశీలించి "   రమేష్ ఈ లెటర్ చూడు "   అంటూ మరో లెటర్ యిచ్చాడు అశోక్ కుమార్ .

లెటర్ చదివిన రమేష్ "   మీరు నమ్మకండి , మేడం గారు నా దేవత . నా మాట నమ్మండి "   ఎంతో బాధతో .

" నమ్మలేక పోతున్నాను . ఇది నిజమేనేమోనని ఎందుకో అనుమానంగా వున్నది ."

" అనుమానించకండి . మేడం గారు నిజ్జంగా దేవత . ఎవరో దుర్మార్గులు యింత ద్రోహానికి తలపెట్టి వుంటారు " తనకున్న నమ్మకాన్ని వ్యక్తం చేశాడు .

"   నాకూ అదే అనుమానం కలుగుతోంది , ఏదీ ఆ ఉత్తరం ఓమాటు యిటివ్వు , మళ్ళీ చదువుతాను "   అంటూ అందుకుని , అంకుల్ కి వ్రాయించిన ఉత్తరం , ఈ ఉత్తరం పక్కపక్కన పెట్టి పరిశీలించి , "   ఈ ఉత్తరం కూడా నీ చేతిరాతకి దీటుగా వున్నది , ఓ మారిటు చూడు "   అంటూ టెబుల్ పై రెండు ఉత్తరాలని వుంచాడు అశోక్ కుమార్ .

చూసిన రమేష్ "   నిజమే సార్ , వీడెవడో నా రాతను కాపీ కొట్టాడు , నిజంగా నాకేమీ తెలియదు , నన్ను నమ్మండి " అంటూ  నమ్మబలక ప్రయత్నించాడు . .

"  మిమ్మల్ని అర్ధం చేసుకున్నాను . మా అంకుల్ కి వ్రాసిన లెటర్  మీ చేతి వ్రాత , ఆ ఆకాశరామన్న లెటర్ మీ తల వ్రాత . మీ గురించి నాకు బాగా తెలుసు . తిన్నయింటి వాసాలు లెక్కపెట్టటంలో రాటు తేలిన వాళ్ళు మీరు . ఈ రోజు మీకీ హోదా వచ్చింది , మీ చదువు వల్ల కాదు , మీ గొప్పదనం వల్ల కాదు , మేడం గారి మంచితనం వల్ల అన్నది మరచిపోయి ఓ శాడిష్ట్ గా  తయారయ్యారు మీరు .
ఈ ప్రపంచంలో ఏ భార్య , భర్తకి చెప్ప(కూడా)ని విషయాన్ని మేడం నాకు వెల్లడించింది . పెళ్ళికి ముందు జీవితం ఆమె వ్యక్తిగతం . పెళ్ళైన తర్వాత ఆ వ్యక్తిగతం ఆ స్త్రీ జీవితమ్లో స్వగతమవుతుంది . ఆ స్వగతమనే గతాన్ని నా వద్ద నిర్భయంగా వెల్లడించింది . పెళ్ళైన తర్వాత జీవితాలే భార్యాభర్తలకి స్వంతమవుతాయి .ఆమె నిజాయితీని అభినందించకుండా వుండలేకపోయాను . ఆ(మె) నిజాయితీయే మీ కడుపు నింపేలా చూసింది . కడుపు నిండగానే , అన్నీ మరచి రాక్షసుడిలా ప్రవర్తించారు . మీలాంటి వారిని క్షమించరాదు . మిమ్మల్ని డిస్మిస్ చేస్తున్నాను . ఐ సే గెట్ అవుట్ "   అన్నాడు అశోక్ కుమార్ .

"   ఎక్స్క్యూజ్ మి సర్ , పొరపాటై పోయింది , ఈ రోజు మీరు కాదంటే , నాదంటూ , నాకంటూ ఏమీ వుండదు . నా తప్పు తెలుసుకున్నాను . నన్నా నరకంలో పడేయకండి , మీ కాళ్ళు పట్టుకొంటాను  "   అంటూ కాళ్ళు పట్టుకుని రోదిస్తున్నాడు .

"   సరే ఈ సారికి మిమ్మల్ని క్షమిస్తున్నాను , మిమ్మల్ని చూసి కాదు , మీ అమ్మగారి అనారోగ్య పరిస్థితి చూసి . సెక్రెటరీ పోష్ట్ నుంచి క్లర్క్ పోష్ట్ కి ట్రాన్స్ఫర్ చేస్తున్నాను . ఇకనైనా బుధ్ధిగా వుండండి . మీకిదే ' ఫష్ట్ & లాష్ట్ వార్నింగ్ '  "   అంటూ మందలించాడు అశోక్ కుమార్ .   

                                                                                    ** స ** మా ** ప్తం **

2 comments: