ధ్యానమా ? పరధ్యానమా ?

                                                                                                                              కవితా రచన : శర్మ జీ ఎస్

ధ్యానంలో పరధ్యానంలో 

ఓ దేవర , జంగమదేవరా ,
ఇప్పటికైనా కళ్ళు తెరచి చూడవయ్యా ,
ఎందులకా మౌనం ? ఎంతసేపా ధ్యానం ?
గంగ నీకు చెప్పకుండా భువికి వచ్చిందయ్యా ,
పిలిచి కొంచెమైనా కోప్పడవయ్యా ,
గంగ మా బ్రతుకుకి అవసరమయ్యా ,
మా అవసరాలకి వాడుకొంటామయ్యా ,
ఇలా మాతో ఆడుకోవద్దని గట్టిగా చెప్పెయ్యవయ్యా , 
మా లాంటి పిచ్చుకలపైనా ఈ బ్రహ్మాస్త్రం ,
జాగ్రత్తగా నీ శిరమున మళ్ళీ చేర్చుకొనవయ్యా ,
మమ్మల్ని పవిత్రత చేయకున్నా ఫరవాలేదయ్యా ,
నిన్ను నమ్మి నీదరిజేరిన వారికి యిదటయ్యా ,
నీ ఆసరా చూసుకొని మా నరజాతి పాపాలు చేస్తున్నారయ్యా ,
ప్రక్షాళన చేస్తావని , పవిత్రుల జాబితాలో చేరుస్తావని ,
ఇదేనా పాప ప్రక్షాళన , పవిత్రులను చేసే నీ వైనం ,
వద్దయ్యా , స్వస్తి చెప్పవయ్యా ఈ ఘోర విధానానికి ,
మార్చవయ్యా మా బుధ్ధులను సన్మార్గానికి యిక నైనా ,
పాపాలు చేయకుండా మమ్మల్ని బ్రతికించవయ్యా ,
నిను చూడాలంటే , నీ పేరు తలవాలంటే ,
వర్ణనకందని అదో అయోమయ స్థితి ,
తప్పించి , మరలా నీ వద్దకు రప్పించుకో ,
మా బుధ్ధులను సరిచేయవయ్యా ,
మమ్మల్ని మనుషులుగా కాక , 
మనీషులుగా బతికించవయ్యా ఓ శివయ్యా .

 ******

మా నవ అస్త్రం


 కవితా రచన : శర్మ జీ ఎస్


తను చేసే అరాచకాలను  ,
చూడకూడదని కాబోలు  ,
తనని కనపడకుండా   ,
ఓ వైపు కాపాడుతూ  ,
మరోవైపు భయపెడ్తున్న ,
ఆ దేవుళ్ళనే   ,
నాలుగు గోడలు కట్టి ,
ఆ దేవుళ్ళనే  ,
ఆ లోపల  ,
శిలలుగా మలచి  ,
తనకు అందుబాటులోనే  ,
ఉంచుకొన్నాడు  ,

అవసరమైనపుడు  ,
తలుపులు తీసి  ,
కొలుపులు చేసి  ,
ఆదుకొమ్మంటాడు  ,
ఆదుకోకుంటే  ,
లంచంగా  ,
ముడుపులు చెల్లించి  ,
ఇడుములు బాపమంటాడు  ,
ఇలా అడగటం పాపమనుకోడు  ,

ఎందుకంటే  ,
ఆ దేవుడు  ,
అతని అవసరానికి  ,
వాడుకొనే మూకుడుగా  ,
భావించాడు కనుక  ,
ఏ శాస్త్రాలలో ,
ఎన్నడూ , ఎవరిచేత  ,
లిఖించబడని మానవాస్త్రం  ,
మౌనంగా సంధించబడిన  ,
మా నవ అస్త్రం .

               *********

ఎంపైర్ ( ఏ ) స్టేట్ బిల్డింగ్

                       
                                                                             ఎంపైర్ ( ఏ ) స్టేట్ బిల్డింగ్

                                                                                                                                      రచన : శర్మ జీ ఎస్


                                                             
                                                                                  ఎంపైర్ (ఎ) స్టేట్ బిల్డింగ్

ఉదయం 11.50 కి మేమందరం బయలుదేరాం న్యూయార్క్ లోని లిబర్టీ స్టాట్యూ చూడాలని . 1.15 కి చేరుకొన్నాము . పక్కనే వున్న ఎంపైర్ స్టేట్ బిల్డింగ్ చూడటనికి టైం సరిపోతుందని నిర్ణయించుకొని , చక చకా కారు పార్కింగ్ చేసుకొని , స్ట్రాలర్స్ లో ముగ్గురు పిల్లల్ని కూర్చోపెట్టుకుని నడుచుకొంటూ  చేరు కొన్నాము . అల లోపలకి వెళ్ళగానే , లిఫ్ట్ 2 వ ఫ్ళోరు లోకి వెళ్ళి లైన్ లో నుల్చొని సెక్యూరిటీ చెక్  పూర్తి అయిన తర్వాత , మరల లైన్ లో నుల్చొని టికెట్ తీసుకున్నాము . ఒకరికి 25 డాలర్లు . 



పిల్లలకు 6-12 లోపు 19 డాలర్స్ .సీనియర్స్( 62 )కి 22 డాలర్లు . మొత్తం 144 డాలర్లు పే చేసి అలా అలా చూసుకొంటూ లిఫ్ట్లో వెళ్ళి 80 వ ఫ్లోరులో దిగిఅక్కడనుంచి మరో లిఫ్ట్ లో అబ్జర్వేటరీ వ్యూయింగ్ ఏరియా 86 వ ఫ్లోరుకు చేరుకున్నాము మేం  మా వెంట తెచ్చుకున్న స్ట్రాలర్స్ తో . అక్కడనుంచి న్యూయార్క్ సిటీని చుట్టూరా చూస్తూ ఫొటోలు తీసుకున్నాము . అద్భుతమైనదృశ్యాలే అవి , ఆనందాలలో తేలియాడే క్షణాలే అవి .




 అలా అలా చూస్తూ తనివితీరిందని
పించుకొని ,  మెల్లగా మరల రిటర్న్ బయలుదేరాము .నిజానికి ఈ 86 వ ఫ్లోర్ పైన ఇంకా 16 ఫ్లోర్లు వున్నాయి .ఆ 102 వ ఫ్లోరు లోంచి న్యూయార్క్ సిటీని అంత గొప్పగా చూడగల చక్కటి ప్లేస్ అది . పిల్లలతో అక్కడకి వెళ్ళటం కొంచెం యిబ్బంది అనుకొని , అక్కడకి వెళ్ళలేదు . షుమారుగా ఆ పైన 2 .30 గంటల సమయం గడిపాం ఆ ఎంపైర్ స్టేట్ బిల్డింగ్పైన . రిటర్న్ అయ్యాము లిఫ్టులో . ఆ లిఫ్ట్ 10 ఫ్లోర్లు ఒక మారు మారుతుంటుంది .

క్రిందకు రాబోయే ముందు మరల్ ఆ ఫ్లోర్లలో వున్న యాడ్స్ ప్రక్కన కొన్ని ఫొటోలు , కంప్లీట్ 1 వ ఫ్లోర్ ( గ్రౌండ్ ఫ్లోర్ ) లోవున్న ఆ ఎంపైర్ స్టేట్ బిల్డింగ్ ఆఫీస్ వద్ద నుల్చొని మరల అందరం ఫొటొలు తీసుకున్నాము .బైటకు వచ్చి ఆ బిల్డింగ్ ఎక్స్టీరియర్ ఫొటో తీసుకున్నాము .

ఆ సరికి ఇక్కడి టైం సాయంత్రం 5 గంటలయింది . నేను , మా ఆవిడ ఆ బిల్డింగ్ బయట బెంచి మీద కూర్చుంటే , మిగిలిన అందరూ స్నాక్స్ తిని , రెస్ట్ రూం పనులు ముగించుకుని వస్తామన్నారు  . అలా ఓ 30నిముషాలు కూర్చు
న్న తర్వాత వాళ్ళు వచ్చారు .

మన ఇండియా వాళ్ళు ఈ చలికి వళ్ళంతా స్వెట్టర్స్ తో , మంకీ క్యాపులతో , లేకుంటే శాలువాలతో కవర్  చేసుకుం   టుంటే , ఇక్కడి వాళ్ళు కామకేళికి ప్రధానమైన వాటిని మాత్రమే   మూసినట్లుగా కనపడ్తూ , మిగిలిన శరీరాన్ని
అలా స్వేఛ్ఛగా ఆ చల్లగాలికి వదిలేస్తున్నారు .

ఈ శరీరానికి ఏది అలవాటు చేస్తే అది అలవాటు చేసుకొని మసులుకుంటుంది అని  అలా పలుమార్లు ఋజువైంది  .

ఈ లోగా అక్కడ లోకల్ సిటీ బస్సులలో క్రింద , పైన కూర్చొని సిటీని చూస్తూ ఎంజాయ్ చేస్తుంటారు , ఆ ఫొటొ కూడా ఒకటి తీసుకొన్నాను .




                                                                                       సిటీ సైట్ సీయింగ్ బస్

ఆ తర్వాత , నేనూ మా ఆబ్బాయి , ముగ్గురు చిన్నపిల్లల్ని మా వద్ద వుంచుకుని , మిగిలిన ముగ్గురు ఆడవాళ్ళను షాపింగ్ కి పంపాము . ఒక 40 నిముషాల తర్వాత వాళ్ళు  వచ్చారు . అందరం కలసి మెల్లగా స్ట్రాలర్స్లో నున్న పిల్లలను తీసుకొని , నడుచుకొంటూ పార్కింగ్ వద్దకు బయలుదేరాము .
దారిలో ఒక షాప్ ముందు ఉన్న బొమ్మల ప్రక్కన మా పెద్ద మనుమడు కూర్చొని ఫొటో తీయించుకున్నాడు . వరుసగా మిగిలిన ఆ ఇద్దరు పిల్లలు కూడా కూర్చొని ఫొటోలు తీయించుకొన్నారు .




ఆ ప్రక్కనే వున్న లిబర్టీ స్టాట్యూ వద్ద నుల్చొనిఫొటొలు తీయించుకొన్నారు . అలా మెల్లగా పార్కింగ్కు చేరుకొని , షుమారుగా 7 అంటలకు రిటర్న్ బయలు దేరాము .


                                                                             
                                                                                         *************

అందుకేనేమో

నియమ నిబంధనలను పటిష్టంగా తయారుచేస్తారు ,
అమలు జరుపటంలో అలసత్వం ప్రదర్శించరు ,      
ఏ అపేక్ష , ఆపేక్షల ఊసే అడ్డు రాదు ,
తన అనేదానికి అగ్రిమెంట్ ఒక్కటే ,
అదే అసలు సిసలు కమిట్మెంట్ ,
గడువు కాలం దాటితే ,
ఇష్టమైతే పొడిగింపు ,
లేకుంటే అంతటితో ముగింపు ,
నేడు తనది అనుకున్నది ,
రేపు పరాయిది అయిపోతుంది ,
అందుకే అనుబంధాలు ,
అడ్డు రావు , రాబోవు , రాలేవు      
అందుకే అమెరికా అత్యున్నతంగా ఉండగలిగింది ,
ప్రపంచ దేశాలన్నింటిలో ప్రధమమైంది .

     
                         ***


ప్రకృతిలో ,
పగలు , రేయిలలో ,
పర్యావరణంలో ,
అకారాలలో ,
ఆచారాలలో ,
బంధాలలో, 
అనుబంధాలలో ,
ఆలోచనా సరళిలో ,
ఆహార వ్యవహారాల్లో ,
ఆంతరంగిక విషయాలలో ,
సంస్కృతి , సాంప్రదాయాలలో ,
ప్రసాదాల , ప్రాకారాలలో ,
నీతి , నియమాలలో ,
ఆస్థుల అంతస్తులలో ,
అందాల ఆనందాలలో ,
దాచుకోవటంలో , దోచుకోవటంలో ,
ఎవరి స్వేఛ్ఛను వారికీయటంలో ,
ఆడవాళ్ళను గౌరవించటంలో ,
ఏ కోణం నుంచి చూసినా ,
అన్నింటా అంతులేని తేడానే .

                                                                                                                                                   *****

శాశ్వత అనుబంధాలు ,
సత్య ధర్మ పాలనకు
సర్వత్రా అడ్డంకులే ,
అందుకేనేమో , మన 
ఇండియా  అలా మిగిలిపోయింది . 

******

మళ్ళీ కెవ్వు కేక

                                                                    
                                                                                                                            కవితా రచన : శర్మ జీ ఎస్
                                                                                                                             


ఊహించిన దానికంటే ఎక్కువ హైకొస్తే  ,
సాఫ్ట్ వేర్ స్టాఫ్ కొక్కటే కెవ్వు కేక  .

ముద్దులతో సరిపెడ్తుందనుకున్న గాళ్ ఫ్రెండ్  ,
హద్దులు  మీరుదామంటుంటే  ఆగని కెవ్వు కేక  .

పరీక్షలలో అత్తెసరు మార్కులొచ్చిన కుఱ్ఱాడికి  ,
డాడ్  కొనిచ్చిన  బైకుని చూస్తుంటే కెవ్వు కేక  .

పరీక్షలలో అయోమయంగ చూస్తున్న విద్యార్ధికి  ,
వాచరే కాపీలిచ్చి కానీయమంటే కెవ్వు కేక  .

పెళ్ళాం ఊరెళ్తే పక్కింటి పంకజం  ,
పదే పదే సరే సరేనంటూ అందిస్తుంటే కెవ్వు కేక  .

సిజేరియన్ డెలివరీ అని తెలుసుకొన్న గర్భవతి  ,
నార్మల్ డెలివరీ అయితే ఆనందాల కెవ్వు కేక  .

ఆఖరి చూపులని అందరికీ కబుర్లంపగా ,
అమాంతంగా లేచి కూర్చొన్న అతన్ని చూస్తే కెవ్వు కేక .

అంతర్జాల మాయాజాలంలో ప్రవేశించగనే ,
అగుపించే ఆ దృశ్యాలను చూస్తుంటే కెవ్వు కేక  .

వరుసగా ఆడపిల్లల్నే కంటున్న ఆ దంపతులకు  ,
ఆ ప్రసవంలో మగ పిల్లవాడు పుడితే కెవ్వు కేక  .

మోషన్ల ఎమోషన్లతో సతమవుతున్న వాడికి ,
ఆఫిసులో ప్రమోషన్ యిస్తున్నామంటే కెవ్వు కేక 


 ********

జాలమా ! మాయా జాలమా ?


                                                                                                                              కవితా రచన : శర్మ జీ ఎస్


ఒంటరితనాన్ని పోగొడ్తుంటుంది ,
తుంటరి ఆలోచనలను రేకెత్తిస్తుంటుంది  ,
కన్నుల నిండుగ కవ్విస్తుంటుంది ,
కన్నుల పండుగ కావిస్తుంటుంది ,
ఎన్నడూ చూడ (లే )నివి చూపిస్తుంటుంది  ,
అన్నులమిన్నలచే కవ్వింపజేస్తుంటుంది  ,
రక రకాల గైస్చే గైడ్ చేస్తుంటుంది ,
కధని ఉత్సాహభరితంగా నడిపిస్తుంటుంది ,
కదలకుండా అక్కడే కూర్చోపెడ్తుంటుంది ,
కామకేళి చక్కెరకేళిలా భావించమంటుంది ,
కామానికి  , కామా పెట్టవద్దంటుంది ,
కళ్ళార్పకుండా చూడమనే ప్రయోగశాలనంటుంది . 

పెద్దలకంట పడకుండా , 
పబ్బులలో గడపచ్చంటుంది ,
ఆ ఫ్రెండ్స్ ని పబ్లిక్ సెంటర్లలో కాదు ,
నెట్ సెంటర్లలో నే కలుసుకోమంటుంది ,
పదుగురిని పరిచయం చేస్తానంటుంది ,
ప్రతిభను పెంచుతానంటుంది , 
పెంచుకొమ్మంటుంది ,
తెలియనివెన్నో తెలియ చేస్తానంటుంది ,

అంతరంగాన్ని అమాంతంగా లాగేసుకుంటుంది  ,
మనలను తనదానిగా చేసుకొంటుంది ,
తనకణుగుణంగా నడిపిస్తుంటుంది ,
అది ఇంద్రజాలం కాదు , 
మాయాజాలం కానే కాదు ,
ఆరని అగ్ని జ్వాలే అది ,
అనుక్షణం వెన్నంటి వుండే నీడ లాంటి  ,
అంతర్జాల  మాయాజాలమే సుమా !

    ********

ఆడ సివంగులు



                                                                               
                                                      ( ఈ పై ఛాయాచిత్రకారుడు ఎవరో తెలియలేదు , వారికి నా కృతజ్నతలు )
                                                                                                                                                                                                                                             కవితా రచన : శర్మ జీ ఎస్




కౄరమృగాలను ,
చూడాలని వీక్షకులు ,
చూపించాలని పర్యవేక్షకులు ,
ఉబలాటపడిన వేళ ,
తరలివెళ్ళారు  ఓ సమూహంగా ,
వెదకబోతున్న తీగ కాలికే తగిలినట్లు ,
             ఆడ , సివంగులు  , ఆడాడ వున్నాయి ,                
కళ్ళ ముందే ప్రత్యక్షమైనాయి ,
ఓ వైపు సంతసం ,
మరో వైపు భయం ,
లోన ప్రాణాలు పై పైకి పోబోతుండె ,

సివంగులకు చిత్రంగా తోచె ,
బోనులో ఉండాల్సింది మేం కదా !
మమ్మల్ని బయటనే ఉంచి ,
మీరెందుకు లోపలుండి పోయారు ,
మా స్థానమే మాకు ఆస్థానం ,
దయ యుంచి కొంచెమైనా చోటివ్వండి ,
మేం లోనకు అడుగెడతాం ,
ఆ పై  మీరు బయటకు వెళ్దురు ,

( ఎంతకీ బదులీయని వాళ్ళను చూసి )

  పోనీ బైటకు వెళ్ళదలచుకోకుంటే , 
 ఇటనే మాతోనే ఉండిపోండి 
 మాకే అభ్యంతరం లేదంటూ ,
నలువైపులా చుట్టుముట్టాయి ,

వీక్షకులే ప్రేక్షకులైనవేళ  ,
నలుగుతున్న నవనాడులు  ,
బయటకు రాలేక  పోతున్నాయాయె ,
భయాందోళనల నడుమ కొంతమంది ,
ఆశ్ఛర్యాల నడుమ ఇంకొంతమంది ,
ఊగిసలాడుతున్న ఊపిరితో మరికొంతమంది ,
ఆ బోనులో బందీలైపోయారు

వేచి చూసిన ఆ సివంగులు  ,
తాడో , పేడో తేల్చుకుంటామన్నట్లు ,
అటనే అటు , ఇటు తారట్లాడుతున్నాయ్ .

   ******** 

లాక్స్ లో లేని రిలాక్స్

                                                                       
                                                                                                                                కధా రచన : శర్మ జీ ఎస్

పెళ్ళై 6 నెలలు నిండకుండానే ఉద్యోగం పుణ్యమా అని వేరుకాపురం పెట్టే అవకాశం  వచ్చినందుకు అందరిలాగే పరిమళ కూడా సంతోషపడ్డది . ఆడదానికి గాని , మగవాడికి గాని నాదంటూ ఒకటి ఏర్పడటానికి మూలమైన కార్య
క్రమమే  ఈ పెళ్ళి .

పెళ్ళి కాగానే మగవాడు బరువు నెత్తి మీద వేసుకొంటాడు , ఆడవారు బాధ్యత నెత్తి మీద వేసుకొంటారు . 
మగవాడు బరువు నెత్తిన వేసుకోవటం వలన వాడికి తనదన్నది తెలిసి వస్తుంది .
ఆడవారికి ఆ బాధ్యత నెత్తి మీద వేసుకోవటం వలన ఆ ఇల్లంతా తనది , ఇంటికి వచ్చేవాళ్ళందరకు తను మర్యాదలు చేయాలి , మంచిగ చూడాలి , ఆ మగవాడు నెత్తిన పెట్టుకున్న బరువు , తను నెత్తిన పట్టుకున్న బాధ్యత కలిసి మొత్తం తనమీదనే ఇల్లు సరిదిద్దవలసిన ముఖ్యమైన బాధ్యత అంతా తనమీదనే వుంటుందన్న భావనతో , మంచి పేరు తెచ్చుకోవాలి అన్న ఆలోచనలతో , తన సామ్రాజ్యాన్ని మెలమెల్లగా ఏర్పాటు చేసుకొంటున్నది .

మగడు పెండ్లాము బరువు బాధ్యతలు లాంటివాళ్ళు . ఇంకా చెప్పాలంటే  బ్యాలెన్స్ స్కేల్ లాంటి వాళ్ళు . రాళ్ళ వైపు మగవాడుంటే , ఆ (వస్తువుల) వైపు ఆడవాళ్ళుంటారు . మగవాడు ( రాళ్ళు ) ఎప్పుడూ కరెక్టుగా కుదరకుంటే కొంచెం తగ్గినా ఫరవాలేదు అనుకొని సర్దుకోమంటుంటాడు  . ఆడవాళ్ళు మాత్రం అదేం కుదరదు , కరెక్ట్ ఒక్కటే చాలదు , ఇంకా మొగ్గు కూడా వేసి తీరాల్సిందేనంటూ ఆ వైపే మొగ్గు చూపుతుంటారు . అదేమిటంటే మా కొరకు కాదు , మన కుటుంబం కొరకంటారు .

ఇది నా యిల్లు అనుకున్నపుడే మనింటికి వచ్చిన వాళ్ళకి , మర్యాదలు గాని , మంచి చెడులు గాని చక్కగా చూడ
గలం . లేకుంటే మీ పరువు పోతుంది , అందుకే మాకీ తాపత్రయం అంటారు .
అందరిలాగే మన హీరోయిన్ పరిమళ కూడా , మనిల్లు , మన వాకిలి అంటూ , కుటుంబాన్ని ఒక పధ్ధతిలో నడపాల
నే విధానంలో తను చెప్పినట్లు వినాలని నియమాలను అమలు జరుపుతోంది . ప్రసాదుకి కూడా యిబ్బందేమనిపిం
చకపోయేసరికి అలా కొనసాగుతూనే వున్నది .

ప్రతి రోజు సాయంత్రం 6 గంటలకి ఆఫీస్ అయిపోగానే అలా ప్యారడైజ్ సెంటర్ కి వెళ్ళి కొంత సమయం కాలక్షేపం చేసి సరిగ్గా 7 గంటలకు ఇల్లు చేరుకొనేవాడు . ఆ సరికి తన పనులన్నీ పూర్తి చేసుకొని పసివాడికి కావలసినవన్నీ అందిం
చి , 8 గంటలకల్లా నిద్ర పుచ్చేపనిలో వుంటుంది . ఈ లోగా ప్రసాదు ఫ్రెష్ అయి వచ్చేస్తాడు . రాగానే యిరువురూ       కలసి కాఫీ తాగుతూ ముచ్చటలాడుకొనేవారు . ఆ తర్వాత కొంత సమయం టీ వీ తో కాలక్షేపం చేసేవారు . ఆ తర్వాత డిన్నర్ చేసేవారు . 10 గంటలకి పడక చేరుకొంటారు . ఎపుడైనా మూవీకి వెళ్ళానుకున్నప్పుడు మాత్రం సెంటర్లో కాలక్షేపం చేయకుండా డైరెక్టుగా ఇంటికి వచ్చేవాడు .

ప్రసాదు సెకండ్ షోకెళ్దామంటే , ఈ కాలాన్ని బట్టి బయట సెకండ్ షోకి నేను రాను , ఇంట్లోనే అని బదులిచ్చేది .
ఆ సెకండ్ షో రోజూ ఉండేదే కదా అనేవాడు . ఇరువురూ ఆనందంగా నవ్వుకునేవారు .
అపుడపుడు చదరంగంతో ప్రసాదు , పదరంగంతో పరిమళ ఎంజాయ్ చేస్తుంటారు . చదరంగం పరిమళకు రాదు .
పదరంగం ప్రసాదుకి రుచించదు . అంతమాత్రాన ఇరువురి మ్నడుమ కదనరంగం కానే కాదు . ఇరువురూ ఎవరికి వచ్చిన , నచ్చిన దానితో హాయిగా ఎంజాయ్ చేస్తుంటారు .

ఆటల విషయంలోనే కాదు , ఆహార విషయంలో కూడా ఇరువురి అభిరుచులు కలవవు . ఒకరికి బెండ యిష్టమైతే , మరొకరికి దొండ యిష్టం . ఒకరికి బీర యిష్టమైతే మరొకరికి సొర యిష్టం , ఒకరికి క్యాబేజి యిష్టమైతే , మరొకరికి క్యాలీఫ్లవర్ యిష్టం , ఒకరికి ఆలు ఫ్రై యిష్టమైతే , మరొకరికి అల్లం పచ్చిమిరప ఆలు వుడకబెట్టిన కూర యిష్టం . నాకు పెండలం యిష్టమని పరిమళ అంటే , నాకు పెండలం యిష్టం లేదు , పెండ్లాము యిష్టమని బదులిచ్చేవాడు ప్రసాదు .

ఒక తల్లి తండ్రులకు పుట్టిన పిల్లల అభిరుచులలోనే తేడాలుంటున్నాయి , ఒకరికి ఒకరం సంబంధం లేని మన యిరువురి కాపురంలో అభిప్రాయాలన్నీ కలవాలనుకోవటం తప్పు అని ఒకరి నొకరు అర్ధం చేసుకొని , కామన్ గా యిష్టమైన వాటితో చక్కగా ఎంజాయ్ చేస్తున్నారు .

ఎపుడైనా ఖాళీ దొరికినప్పుడు , ఇరువురూ పేకతో రెమ్మీ  ఆడుకొనేవారు .
ఈ ఆటలో కాదు ఏ ఆటలోనైనా ఓడే కొద్దీ గెలవాలనే తపన పెరుగుతుంటుంది . అందులో పేకలో ఇంక ప్రత్యేకంగా చెప్పవలసిన పని లేదు . పేక అంటేనేపేదవారిని , కలవారిని ఒక్క చోట చేర్చేదని .
"
   పందెం కాద్దామా ? "   అని ప్రసాదంటే ,
"   మా బాబాయ్ అంటుండేవాడు , ఈ పేక పేదవాళ్ళను కలవాళ్ళగా , కలవాళ్ళను పేదవాళ్ళుగా  మార్చేస్తుందట . కనుక  డబ్బులతో పందెం వద్దండీ . మనం డబ్బులు పందెం పెట్టుకొంటే , ఎవరు గెల్చినా ఆ డబ్బులు మీవేగా . అందుకని మనం వెరైటీగా పందెం పెట్టుకుందాం , లేకుంటే హుషారుగా , పట్టుదలగా ఆడలేకపోతున్నాం "   అన్నది . "   అయితే చెప్పు , ఏం పందెం కాద్దాం ? "   అన్నాడు .
"   సరే వినండి , నేను గెలిస్తే , మీరు ఈ రోజు వంట చెయ్యాలి ."
"   మఱి నేను గెలిస్తే ? "   అన్నాడు .
"   మీరు గెలిస్తే , మీరడిగినది నేను కాదనకుండా వెంటనే ఇచ్చేయాలి , అదీ మన పరిధిలోనిదయి వుండాలి సుమా ! "   అన్నది .

ఇరువురూ పంతంగా , పట్టుదలగా ఎవరికి వారే గెలవాలని ఆడేవారు . ప్రసాదు అన్న ప్రకారమ్ తను వంటచేసేవాడు . కొన్నిసార్లు తను గెలిచేది , ఇంకొన్నిసార్లు ప్రసాదు గెలిచేవాడు . పరిమళ పందెం ప్రకారం  ప్రసాదు అడిగిన భంగి
మలలో ఆ ఆనందాలను అందిస్తూ తనూ అందుకునేది .

ఇందులో  చదువరులకు కొత్త ఏమీ కనిపించలేదు కదూ . అక్కడేనండి  కాలే పప్పులో కాలేశారన్నమాట . ఏ భార్యా
భర్త లైనా ఆ ఆనందాలను ఎపుడూ అందుకొంటూనే వుంటుంటారుగా అని .

అందుకోవటానికి , అనుకున్నట్లు పొందటానికి గల తేడాను ఇక్కడ మనం క్లుప్తంగా చెప్పుకొందాం . సహజంగా మగ
వాడు వెరైటీ కోరుకుంటుంటాడు . అది ఒప్పుకోనప్పుడు ఎడ్జస్ట్ అవుతుంటాడు . ఆ కోరికని మాత్రం వదలిపెట్టడు , మదిలోనే ఉంచుకొని సమయం కొరకు వేచి చూస్తుంటుంటాడు . ఇది సగటు మానవుడి నైజం .ఇక అసలు కధలోకి వద్దాం .

ఒక్కోమారు పరిమళ గెలిస్తే , ప్రసాదు అంట్లు తోమేవాడు , బట్టలుతికేవాడు ఆ ఒక్క రోజుకి మాత్రమే . ప్రసాదు గెలిస్తే తను రమ్మన్న చోటికి పరిమళ వెళ్ళేది .

అలా అలా రోజుకో కొత్త కొత్త పందెం కాసుకొంటూ , హాయిగా వాళ్ళ దాంపత్య జీవితాన్ని 3 పువ్వులూ 30 కాయలుగా ఎంజాయ్ చేస్తున్నారు .

అలా 3 సంవత్సరాలు గడిచాయి . ఆ యిరువురూ మాట మాత్రం తప్పలేదు . పరిమళ మళ్ళీ నెల తప్పేలా చేశాడు ప్రసాదు .

"  బాగా ఆలోచించిన మీదట , మనమిద్దరం , మనకిద్దరు పిల్లలు చాలండి . పనిలో పని ఫ్యామిలీ ప్లానింగ్ ఆపరేషన్
చేయించేసుకుంటే సరిపోతుంది "  అన్నది పరిమళ .

"  మనం అనుకున్నట్లు ఆడపిల్ల పుట్టకపోతే ? "   అన్నాడు

"   అయినా ఫరవాలేదండి . మనం కంటున్న యిరువురినిఆరోగ్యకరంగా పోషించి , ప్రయోజకులను చేస్తే చాలు అక్క
డికి మనం ఎవరెస్ట్ శిఖరమెక్కిన వాళ్ళమవుతాం . "

"   సరే , అలాగే . నువ్వంతగా చెప్తుంటే , నేను మాత్రం కాదంటానా . "

"  మరి ఈ రోజు పందెం ఏమిటి ? "   అడిగింది పరిమళ .

"  నువ్వే చెప్పు "   అన్నాడు ప్రసాదు .

"  మీరే చెప్పండి ."

" నువ్వే చెప్పు . అందులోను వట్టి మనిషివి కావు . కడుపుతో వున్నవాళ్ళకు కొత్త కొత్త కోరికలుంటాయటగా ? కోరుకో  . "

"  ఇది అలా కోరుకునే సమయం కాదుగా . అది వేరు , ఇది ఆటలో పందెం కదా ! మీరే చెప్పండి . "

"  సరే నేను గెలిస్తే ఫ్యామిలీ ప్లానింగ్ ఆపరేషన్ నువ్వు చేయించుకోవాలి , నువ్వు గెలిస్తే నేను చేయించుకుంటాను ."

"   అలాగేనండి . ఆట మొదలెడదామా ? "

అనుకొన్న 20 ఆటలు పూర్తయ్యాయి . ఫైనల్ గా ప్రసాదే గెలిచాడు . పందెం ప్రకారం పరిమళ ఆపరేషన్ చేయించు
కొంటానన్నది .

ప్రసవ సమయం వచ్చింది . అమ్తదాకా సిజేరియన్ డెలివరీ కాస్తా , నార్మల్ డెలివరీగా మారి , పాప పుట్టి అంతులేని ఆనందానికి దోహదమిచ్చింది . 

2 రోజులు గడిచాయి . 

"   ఏమండీ ఆ ఆపరేషన్ చేయించుకుంటా "  నన్నది పరిమళ .

"  నువ్వు వద్దు , నేను చేయించుకుంటాను "   అన్నాడు .

"  పందెంలో ఓడింది నేను , గెలిచింది మీరు . నేను చేయించుకోవాలి ."

"  ఆ మాట నిజమేననుకో . డెలివరీ నార్మల్ అయింది కదా ! ఇపుడు ఈ ఆపరేషన్ కొరకు నిన్ను కష్టపెట్టడం , నీ ఆరోగ్యాన్ని పాడు చేయడం నాకిష్టం లేదు . " 

"  ఆరోగ్యం పాడయ్యేదేముంది , ఎంతమంది చేయించుకోవడం లేదు . బయట తిరిగే మీలాంటి మగవాళ్ళకి మంచిది కాదంటారు . "

"  ఎవరూ ? "

"  పక్కింటి పిన్నిగారు , ఎదురింటి వెంకాయమ్మ గారు , ముందింటి మునసబుగారి భార్య . "

"  వాళ్ళకేం తెలుసు , డాక్టరు కోర్సు ఏమి చదవలేదు , నర్సుగానైనా పని చేశారా ? లేదుగా . " 

"  మీ మాట వాస్తవమే , కాని వాళ్ళ అనుభవమున్నది చూశారు , అది నేర్పిన పాఠాల సారాంశమటండి ."

"  అంటే ? "

"  వాళ్ళ అల్లుళ్ళకి అలాగే చేయించారట . పిల్లలు కూడా హాయిగా , ఏ అడ్డంకులు లేకుండా , నాన్ స్టాప్ గా వయసుని ఎంజాయ్ చేస్తారులే అనుకున్నారట ."

"  మంచి ఆలోచనేగా మరి ."

"  మంచి అనుకొనే వాళ్ళు చేయించుకొన్నది . తీరా 2 ,3 నెలలు గడిచే వరకు దాంపత్యానికి లంఖణాలు చేయిస్తు
న్నారట . మరీ వెంటబడ్తుంటే వాళ్ళ అమ్మాయిలు , మనం కలిస్తే , మీకేదైనా అయితే జీవితాంతం బాధపడాల్సింది ముఖ్యంగా నేను , మీరు ఆ బాధతో ఎడ్జస్ట్ కావచ్చు కాని , నేను కాలేను కదా ! మరో 3 నెలలు ఓపిక పట్టండి అంటూ ఇలా ఆపుతుంటే , ఎంతకీ పధ్యం పెట్టే ఆనవాళ్ళు కానరాక పోయేసరికి , మెలమెల్లగా ఆ దారులు వెతు
క్కొంటూ పక్కదారులు పట్టారుట . అందుకనే మనకా పరిస్థితి రాకూడదు అంటున్నా . ఒకసారి రుచి చూసిన
తర్వాత అది అలవాటుగా మారటం అతి సులువైపోతుంది . ఆ తర్వాత మానుకోవటమే కష్టమైపోతుంది "   అన్నది పరిమళ .

"   మనకా పరిస్థితి ఎందుకొస్తుంది ? నువ్వు వాళ్ళలా సహకరించకుండా వుండవు కదా ! "   అన్నాడు ప్రసాదు .

"  అలా ఎలా చెప్తాను ? సందర్భాన్ని బట్టి కనికరించక నిరాకరించనూ వచ్చు . వద్దండి బాబు , మీరు చేయించు
కోవద్దు , నేను చేయించుకొంటాను "   అన్నది .

"  నువ్వు చేయించుకున్నా నా కోరికను 6 నెలలపాటు ఆపుకోవాల్సిందే కదా ! నీకు గుర్తు లేదా ,  మొదటి కాన్పుకి 11 వ రోజునే నేను చూపిన చొరవను కాదనలేక  నువ్వూ అందించావుగా . "

"   ఆ ఆనందాలని ఎలా మర్చిపోతాను , అన్నీ గుర్తున్నాయండి . అప్పుడంటే నార్మల్ డెలివరీ కాబట్టి , మొగ్గాను . ఇపుడంటే , ఆపరేషన్ కదా , అర్ధం చేసుకొంటారుగా . "

"  నిజం చెప్పనా ? అర్ధం చేసుకున్నట్లు కనపడ్తాం . ఆ ఆకళ్ళు ఎలా మానుకోబడ్తాయి . ఆఫీసులో పనుందనో , ఫ్రెండుకి సాయం చేయాలనో , బాస్ నైట్ డ్యూటీ వేశాడనో లాంటి అబధ్ధాలను అందంగా మలచి , ఆ అడ్డదారులను రహదారులుగా మార్చుకొంటూ ఆ అవసరాలు తీర్చుకొంటుంటాం . అసలు ఆడవాళ్ళకి డెలివరీతోటే ఒంట్లోని శక్తి పోతుందంటారు . ఇంకా ఈ ఆపరేషన్స్ తో మరింత బలహీన పడ్తారుట . కనుక నువ్వు చేయించుకోవద్దు . అంతే కాదు భార్యాభర్తలలో ఎవరు ఈ ఆపరేషన్లు చేయించుకున్నా , అవి ఫెయిలైనప్పుడు ఆ పచ్చని సంసారాలలో చిచ్చుపెట్టినట్లు అవుతుంది .  "

"  మరెలాగండి దీనికి సొల్యూషన్ ?  మీకు సంపాదించగలనన్న ధీమా వున్నా , ఇలా కంటూ పోతుంటే నాకు మాత్రం  అంతమంది పిల్లల్ని పెంచే  ఓపిక  లేదండి "   అన్నది .

ఇంతలో సిస్టర్ వచ్చి , "   డాక్టరుగారు రేపు ఎర్లీ మార్నింగ్ ఫ్యామిలీ ప్లానింగ్ ఆపరేషన్ కి ధియెటర్ బుక్ చేశారు . 2 గంటలముందు ఏ ఆహారం తీసుకోకుండా ఈ టాబ్లెట్లు వేసుకోండి .ఈ కాగితం మీద సంతకం పెట్టండి అన్నది ."
అన్నీ విన్న ఆ ఇరువురూ ఏక కంఠంతో "  సారీ మా నిర్ణయం మార్చ్హుకొన్నాం "   అన్నారు .

"  మరి ఫ్యామిలీ ప్లానింగ్ ఆపరేషన్ ? "   అన్నది సిస్టర్ .

"  మా ఫ్యామిలీ ప్లానింగ్ మేమే చేసుకొంటాం . మీరనుకొంటున్నట్లుఆ ఆపరేషన్ తో కాదు , మా ఇరువురి కో ఆపరేషన్ తో "   అన్నారు .

ఎంతమందో లాక్స్ ఖర్చు పెడ్తున్నారు , అయినా వాళ్ళెవ్వరికీ దొరకని రిలాక్స్ ని అతి సులభంగా  పొందారు  ప్రసాదు , పరిమళలు  తీసుకున్న నిర్ణయంతో  .

సిస్టర్ దిగ్భ్రాంతి చెందినదై మారు మాట మాట్లాడకుండా వెను తిరిగింది .

కొంతసమయం అయిన తర్వాత చార్జ్ చేసుకున్నట్లున్నది , డిస్చార్జ్ షీట్ తో పరిమళ బెడ్ వద్దకు వచ్చింది సిస్టర్ .


                                                                           ** స ** మా ** ప్తం **            

మందులా

                                                                మోతాదు మించితే  

 
                                                                                                                                 రచన : శర్మ జీ ఎస్   

ఏవైనా అలవాట్లు అధికమై , వాటి వల్ల మన జీవితాలు అస్తవ్యస్తమైపోతున్నప్పుడు అవే అలవాట్లు వ్యసనాలుగ నామకరణం చేయించుకోబడ్డాయి . అలా చేయబడినవే ఈ సప్త వ్యసనాలు  .

అవే జూదము , మాంస భక్షణము , సురాపానము ( మత్తు మందులు సేవించుట ) వేశ్యా సంగమం , వేట ( జీవహింస ) పర స్త్రీ లోలత్వము లు  .

ఈ కాలంలో దాదాపుగా అందరూ ఈ (సప్త ) వ్యసనాలనే వాటిని అధికంగా అనుభవిస్తూ బాగా వున్న వాళ్ళని మనం నిత్యం సమాజంలో  చూస్తూనే వున్నాము . కనుక వీటిని వ్యసనాలుగా మనం చెప్పుకోకూడదు యిపుడు .  దీనిని    బట్టి మనము అర్ధం చేసుకోవలసినది ఏమిటంటే , మనసు బలహీనమైనవారికి మాత్రమే వ్యసనాలుగ మిగిలి
పోతున్నాయని .  

ఈ వ్యసనాలనేవి ఆయా దేశకాలమాన పరిస్థితులను బట్టి నిర్ణయించబడ్డాయే తప్ప అవి స్థిరమైనవి కాదని  అర్ధం చేసుకోవాలి  .

అయితే పైన మన పూర్వీకులు చెప్పినట్లుగా ఆ సప్తవ్యసనాల వల్ల మాత్రమే కాదు జీవితాలు నాశనమయ్యేది .

సృష్టి ఆరంభం నుంచి , ఈ జీవుల నుంచే మరల మరల జీవుల సృష్టి జరుగుతుండటం వలన , ఆ జీవులకుండే శక్తి క్రమక్రమంగా క్షీణించిపోతుంది .  అదే సమయంలో  కొన్ని గుణాలు ఈ శక్తిహీనమైన జీవుల మీద అధిక  ప్రభావం      చూపడంతో , క్రమేపీ ఆ మామూలు గుణాలు కూడా దుర్వ్యసనాలుగ  దర్శనమీయటం ప్రారంభించాయి  . అందు
వలన , క్రమేపీ చిన్న చిన్న విషయాలకు అలవాటు పడి , వాటిలోనే మునిగి తేలుతుండటం వలన  ఈ వ్యసనాల సంఖ్య అధికమవుతూ వచ్చింది .  

ఈ వ్యసనాల సంఖ్య  7 వద్దనే ఆగక , అలా అలా  నానాటికీ అధికమైపోతున్నది  . ఈ అలవాట్లు మనకిచ్చే ఫలి
తాల్ని బట్టి అవి సదలవాట్లా , దురలవాట్లా అన్నది నిర్ణయించబడ్తుంది . 

మంచివై కొనసాగిస్తే జీవితం హాయిగా గడచిపోతుంది ఎవరికైనా .
చెడు గుణాలు కొనసాగిస్తే జీవితం భారమై దుర్భరమై పోతుంది ఎవరికైనా .

మోతాదు మించకుండా వున్నంతవరకు ఏవైన అలవాట్లుగ వుండిపోతాయి . ఈ అలవాట్లే ( చిన్నవైన / పెద్దవైన ) . మోతాదు మించితే వ్యసనాలుగ మారి విశ్వరూపంతో స్వైరవిహారం చేసేస్తాయి , వున్నపళాన పండంటి జీవితాల్ని పనికిమాలిన జీవితాలుగ నిరూపిస్తాయి .

కనుక అలవాట్లను వ్యసనాలుగ మార్చకుండా , వాటికి బానిసలు కాకుండా  తగు జాగ్రత్తలో మనమున్నట్లైతే మన జీవితాలు , మనలను నమ్ముకున్నవారి జీవితాలు  హ్యాపీగా , సాఫీగా సాగిపోతాయి . 


                                                                                             ********

అద(ర)హో లేక్ తాహో


                                                                                       అద(ర)హో  లేక్ తాహో

                                                                                                                                       రచన : శర్మ జీ ఎస్

 అద(ర)హో  లేక్ తాహో
ఈ రోజు అర్ధరాత్రి 2.30 కి లేచి వరుసగా అందరం రెడీ అయ్యాము . ఈ లోపల నా శ్రీమతి అన్నం వండేసింది , రాత్రే రెడీ చేసిన చిత్రాన్నముతో సహా అన్నీ ప్యాక్ చేసుకొని ఉదయం 5.45 కి మా రెంటల్ ఇన్నోవాలో లేక్ తాహో చూడటా
నికి బయలుదేరాము . జీ పి ఎస్ లో అడ్రెస్ ఫీడ్ చేయగానే 3.45 గంట జర్నీ అని చూప్పించింది . ఉదయాన్నే బయ
లుదేరటం వలన ఆ హైవేలో  మార్గమధ్యంలో ఒక గ్యాస్ స్టేషన్ వద్ద బ్రేక్ తీసుకున్నాము 9 గంటలకు . రెస్ట్ రూం కార్యక్రమాలు  పూర్తిచేసుకొని , బ్రేక్ ఫాస్ట్ గా తెచ్చుకొన్న చిత్రాన్నాన్ని అందరం ఆరగించాము .

ఈ లేక్ తాహో కొండల పైన ఉండటం వలన , ఏపుగా పెరిగిన వృక్షరాజాలు , లోతైన లోయలు అందంగా దర్శనమి
స్తూ ఆనందాన్ని  అందచేస్తున్నాయి . ఆ సరికే భాస్కరుడు ప్రకాశాన్ని మాత్రమే అందిస్తున్నాడు . ఆ బ్రేక్ 45 నిము                  షాలు తీసుకోవటం జరిగింది . మరల గమ్యం వైపు బయలుదేరాము . 10.25 గంటలకి లేక్ తాహో చేరుకొన్నాము . మేము అనుకొన్న హెవెన్లీ విలేజ్ హోటల్ అండర్ రిపేరులో వుండటంతో వెహికిల్ పార్కింగ్ కొరకు ఓ గంట వెతకా
ల్సొచ్చి ముందు ఆ పక్కనే ఉన్న మెయిన్ రోడ్డు వద్ద షాప్ ప్రక్కన ఖాళీ స్థలంలో ( వాళ్ళ అనుమతితోనే ) పార్క్ చేసి మా అబ్బాయి విచారణ చేయటానికి వెళ్ళాడు .

లేక్ తాహోలో సైకిలిస్ట్ లు
లేక్ తాహోలో సైకిలిస్ట్ లు
ఇక్కడ అంటే ఈ అమెరికాలో  చాలామంది ఆడ , మగ అందరు సైకిలింగ్ ఎక్కువగా చేస్తుంటారు బాగా డబ్బున్న వాళ్ళు కూడా . అది వ్యాయామం లా భావిస్తారు , అవమానంగా కాని , పేదరికంగా గాని భావించరు . ఈ సైకిలింగ్  కి వయ్ససు తార
తమ్యాలు లేవు . ఆ సైకిళ్ళు చూస్తుంటే ఎంత సింపుల్ గా ఉన్నాయో , అంతకన్నింతలు వేగంగా వెళ్తుంటాయి . పటిష్టంగానూ వుంటాయి . ఆ దారులు అంతకంటే అందం గానూ వుంటాయి .
ఒక అర్ధ గంటలో మావాడు వచ్చి గొండోలా సైట్ సీయింగ్ ఇపుడు ఆపేశారుట 14 జూన్ వరకు . మనం ఇంకో వైపుకు వెళ్ళి అక్కడ ట్రై  చేద్దామన్నాడు . మళ్ళీ బయలుదేరాము అటు రివా గ్రిల్ వద్దకు .

రివా గ్రిల్
ఈ వచ్చే మార్గమధ్యంలో చాలామంది ఎక్కడెక్కడనుంచో వాళ్ళ వాహనాలలో అక్కడకు వచ్చి , వాహనాలను పార్క్ చేసి , ఆ పక్కనే వున్న ఒక ఆఫీసుకాని ఆఫీసు ముందు బారులు తీరి నుల్చొన్నారు . ఏమిటా ? అని చూస్తుంటే , కొంతమంది విచిత్ర వేషధారణతో బయటకు వస్తున్నారు . వాళ్ళను చూస్తే ఒక్కమారు కొన్ని వేల ఏళ్ళ సంవత్సరా
లు వెనుక జీవించిన వాళ్ళ జీవనశైలి చూస్తున్నామనిపిస్తుంది .

గత జన్మల నమ్మకం వాళ్ళకు లేకపోయినా , చరిత్రను నమ్ముతారు కనుక , ఆ వేషధారణ వేసుకొని , వాళ్ళు ఆ                
ఫీల్ రావటం కొరకు ఆ అడవుల్లో గుడారాలు వేసుకొని , రాళ్ళు పొయ్యిలా పెట్టుకొని  కట్టె పుల్లలతో , ఆ నాటి పాత్రలతో ఆహారం తయారు చేసుకొంటూ ఎంజాయ్ చేస్తున్నారు . దీనికి పేపర్లో ముందుగా యాడ్ యిస్తారుట ఈ       విచిత్ర ధారణ ఆఫీస్ వాళ్ళు .

అక్కడనుంచి అలా అక్కడకి దగ్గరలో వున్న రివా గ్రిల్ బీచ్ రెసార్ట్ వద్దకు వచ్చి వాహనం పార్కింగ్ చేశాము . ఆ సరికి మధ్యాహ్నం 12.15 అయింది . మేము తెచ్చుకొన్న అన్నం అందరం ఆ కారు పార్కింగ్ వద్దనే తినేశాము . అక్కడే వున్న ఆ లేక్ తాహో సెలయేరు ఆఫీసుకి వెళ్ళి వివరాలు కనుక్కొని వచ్చింది మా కోడలుపిల్ల . వాళ్ళు ఆ ఎలెక్ట్రిక్ బోటులో తీసుకువెళ్ళి అలా ఆ లేక్ మొత్తం తిప్పుతూ  10 నిముషాలు   పారాసైలింగ్ లో పైకి పంపించి ఆ ఆనందాలను మనకు కలిగించి 1 గంట లోపల వెనకకు తీసుకువస్తారుట . ఇక్కడ ఎలెక్ట్రిక్ బోట్స్ రెంటల్ కి  కూడా యిస్తారుట . మనంతటా మనమే ఆ సరస్సులో డ్రైవ్ చేసుకొంటూ అంతా చూసుకొంటూ ఎంజాయ్ చేసి రావచ్చు . దీనికి ఒక గంటకు 120 డాలర్లు . మనం అడిగితే గైడ్ని ( డ్రైవర్ ని )మనతో పంపుతారు . దానికి చార్జెస్ ఎక్స్ట్రాగా పే చేయాలిట . పారాసయిలింగ్ షో ఎన్ని గంటలకని అడిగితే 4 గంటలకని చెప్పారు . ఈ లోపల ఖాళీ లేదన్నారు . దానికే అడ్వాన్స్ గా బుక్ చేసుకొన్నాము . పెద్దవాళ్ళ నలుగురికి 75 డాలర్ల చొప్పున ఒక్కొక్కరికి  , చిన్న పిల్లలిద్ద
రికి 20 డాలర్ల చొప్పున ఒక్కొక్కరికి టికెట్లు తీసుకున్నాము . ఆ టికెట్లు ఇవ్వబోయేముందు మన వివరాలు పూర్తిగా అందులో పొందుపరుస్తూ , ఏమైనా ప్రమాదవశాత్తూ ప్రమాదం జరిగితే వాళ్ళ పొరపాటేమీ లేదని , ఆ బాధ్యత మనదేనని హామీ పత్రం సంతకంతో పూర్తి చేయాలి . ఆ సరికి మా లంచ్ కార్యక్రమాలు పూర్తయ్యాయి 1.45 గంటలైంది . ఇంకా అప్పటిదాకా ఎక్కడకి పోతామని  , ఈ లోపల ఎలెక్ట్రిక్ బోట్ అద్దెకు

రెంటల్ బోట్లు యివే
తీసుకొని ఒకసారి అలా రౌండ్ వేసి వద్దామను
కున్నాం . మా అబ్బాయే డ్రైవ్ చేశాడు . అందరం వెళ్ళి
వచ్చాము ఆ బోట్ గైడ్ కి 20 డాలర్స్ టిప్ యిచ్చి 3.30 కల్లా ఆ ఆఫీసుకి వచ్చాము .

నా శ్రీమతి పారాసైలింగ్ కి రాననటంతో , 2 అబ్జర్వేషన్ పాస్ లు తీసుకొని , 4 ప్యారాసైలింగ్ పాస్ లు 1200 అడుగుల ఎత్తుకి మనల్ని పంపుతారు ఆ ప్యారా
చ్యూట్ లో . తీసుకొని ఆ ప్యారాసైలింగ్ బోట్ వద్దకు చేరుకున్నాము . ఈ లోగా అమెరికన్ల సంస్కృతి మాకు దర్శనమిస్తూనే వున్నది .ఆ తదుపరి మేము ఆరుగురం , మరో ముగ్గురు కలసి బోట్ ఎక్కాము . ముందు వాళ్ళ ముగ్గురిని 800 అడుగుల ఎత్తుకి ప్యారాచ్యూట్ లో పంపారు .

నేను గతంలో ఎప్పుడూ పారాసెయిలింగ్ ఎక్కలేదు . ఇదే ప్రధమం . అయితే నాకు ముందు రెండు బ్యాచ్ లు వెళ్ళి రావటం చూడటంతో కొంత అవగాహన వచ్చింది , కొన్ని జాగ్రత్తలు తెలిశాయి . అందుకే మన పెద్దలు అంటుంటారు చేసైనా ఉండాలి లేక చూసైనా ఉండాలి అని . పైకి వెళ్ళిన తర్వాత మంకేమైనా యిబ్బందిగ వుంటే , మన మోకాళ్ళ
ను వెనుకకి , ముందుకి వూపితే వాళ్ళు మనల్ని అక్కడినుంచి క్రిందకు దింపుతారు . ఇది వాళ్ళకు మనమిచ్చే సంకేతం . నిజమేనని యిప్పుడు అర్ధమైంది .

ఆ తర్వాత మా కొడుకు కోడలు , పెద్ద మనుమడు , ఈ  ముగ్గురిని ఆ పారాసైలింగ్ హుక్ కి లింక్ చేసి 1200 అడుగుల ఎత్తుకి పంపారు . వాళ్ళకు కొన్ని ఫొటోలు , కొన్ని వీడియోలు తీశాను .

ఈ లోపల ఆ పారాసైలింగ్ అతను వచ్చి మీరొక్కరేనా అని మీ వెయిట్ ఎంత ? అని అడిగాడు . ఆ , నేనొక్కడినే , వెయిట్ 59 కిలోలు , మీరెవరైనా నా ప్రక్కన వస్తారా అని అడిగాను . అతను బదులివ్వకపోయేసరికి నా ఇంగ్లీష్ ఆ అమెరికన్ వాళ్ళకి అర్ధం కాలేదేమో అనుకున్నా . నాకొచ్చిన ఇంగ్లీష్ ఇండియాలో మాత్రమే అర్ధమవుతుందని అపుడే తెలుసుకున్నాను .ఈ లోగా మా కొడుకు , కోడలు , నా పెద్ద మనుమడు పై నుంచి క్రిందకు దిగారు . వాళ్ల ముగ్గురికని ఆ పారాసెయిలింగ్ కి తగిలించిన 3 హ్యాంగర్స్ హుక్ తీసి నన్ను త్వరగా రమ్మన్నాడు . ఈ లోగా మా అబ్బాయి సలహా యిచ్చాడు డాడ్ పైకి వెళ్ళటం ఆరంభమైనప్పటినుంచి , కొంచెం పైకి వెళ్ళే వరకు క్రిందకు చూడకు , కళ్ళు తిరుగుతాయి . సరేనన్నా . ఈ లోగా అతను నన్ను పిలిచి ఆ పారాసెయిలింగ్ రోప్స్ కి డైరెక్ట్ గా నన్ను హ్యాంగ్ చేశాడు .

పారాసైలింగ్ సమయంలో నేను
ఇదంతా వెంటవెంటనే జరిగింది . వేరే ఏ ఆలోచనకు అవకాశం లేకుండా . వెంటనే మెల్లగా పైకి వదిలాడు .  మెల్లగా పైకి వెళ్తుంది , క్రిందకు ఒక మారు చూసి , పైన చుట్టూరా కలయజూస్తున్నాను . నిరామయ ప్రదేశం , నిర్మలమైన ప్రదేశం , మలయ మందమారుతాలని విన్నా గతంలో . ఇక్కడ ఈ స్థాయిలో అది అనుభవించాను . ఈ లోపల మధ్య మధ్యన వాళ్ళు క్రిందనుంచి పైకి పంపించటానికి వదుల్తున్న వైర్ రోప్ శబ్దంవినపడ్తుంటుంది . ఆ హ్యాంగర్ హుక్ లేకపోవటం వలన నా రెండు చేతులను ఊర్ధ్వదిశగా వుంచి అరచేత్తో కుడి ఎడమల వున్న రోప్స్ ని పట్టుకొనటం కొంచెం యిబ్బందికరంగా వున్నది .  ఆ  రోప్స్ ఒరుసుకోవటం వలన . అలాగే పట్టుకొని అలా అలా ఆ ప్రయాణాన్ని ఆనందించాను . కొంత సమయం తర్వాత వాళ్ళు మెల్లగా క్రిందకు ఆ రోపుని క్రిందకు తీసుకోవటంతో నేను క్రింద ఉన్న బోట్ లో దిగాను . అయితే క్రిందకు దిగుతున్నప్పుడు మన కాళ్ళని పూర్తిగా చాచి వుంచాలి . అప్పుడు సుల
భంగా ఆ బోటులో దిగగలం . అలగే దిగాను . ఈ లోగా మా కొడుకు , కోడలు నాకు ఫొటోలు , వీడియో తీశారు . ఆ బోట్ డ్ర్రైవర్ కి 10 డాలర్లు టిప్ యిచ్చి అక్కడనుండి మెల్లగా వెనుతిరిగాము . ఇక్కడ " మీరు యివ్వదలుచుకొంటే ఎవరికైనా టిప్స్ యివ్వవచ్చ్హు " అన్న ప్రకటనలు పబ్లిక్ గా అక్కడక్కడా కనపడ్తూనే వుంటాయి .


                                                                                            *****************

తప్పమ్మా ?


                                                                                      తప్పమ్మా ? 

                                                                                                                              కవితా రచన : శర్మ జీ ఎస్

              (  మాలిక వేగవంతమైన బ్లాగుల సంకలిని లోని 20/06/2013 పెండెం గారి చిత్రానికి నా చిన్న కవిత  )






ఏయ్ ,
ఏమోయ్ ,
నిన్నేనోయ్ ,
మరిచిపోయావా ?
మన చిరకాల స్నేహాన్ని ,

ఉన్నట్లుండి ,
ఏమిటీ తిక్క వేషాలు  ?
నిన్ను కన్నవాళ్ళెవరో
తెలియకపోయినా ,
దగ్గరకు తీసి ,
పెంచి పెద్దచేసిన ,
వాళ్ళ  పిల్లల్ని చూస్తే ,
కొత్తగా ,  చెత్తగా ,
అరిచేస్తున్నావుట ,
కరిచేస్తున్నావుట ,
తప్పు కదూ ! ,

నమ్మి యిల్లంతా ,
నీకప్పజెప్పి ఊరెళ్తే ,
దొంగల లంచానికి ,
వాళ్ళ పంచన చేరి ,
నిన్ను నమ్మిన వాళ్ళను ,
వంచన చేస్తున్నావుట ,
నమ్మిన వారి గొంతు కోయకు ,
వాళ్ళముందు నీ గొంతు పెగల్చకు ,
తిన్నయింటి వాసాలు లెక్కించకు ,

ఈ మానవజాతి ఎవరనుకొంటున్నావ్ ? ,
కాలాంతరాలలో నా రూపాంతరమే ,
అందుకే  నిన్ను మళ్ళీ నా దరికి  జేర్చుకున్నా ,
విశ్వాసానికి నిన్ను నిదర్శనం చేశా ,
ఇకనైనా బుధ్ధిగా మసులుకో ,
లేకుంటే చెవులు పిండి మెలేస్తా  .....ఆ ! .


            **********

ఇండియన్ డాడ్ - అమెరికన్ సన్ (1)


                                                                         ఇండియన్  డాడ్  -   అమెరికన్ సన్ (1)

                                                                                                                                కధా రచన : శర్మ జీ ఎస్  

"  అయితే ? "        

"   చిన్న పిల్లల ముందే వాళ్ళపెద్దవాళ్ళు వాళ్ళ ఆనందాల్ని వాళ్ళు  అనుభవిస్తుంటారు .అలా అనుభవించటాన్ని వాళ్ళ సంస్కృతి నేర్పుతున్నట్లుగా భావిస్తారు . లేకుంటే బయట ప్రపంచంలోకి వెళ్ళినపుడు అదేదో తప్పుడుపని అన్న భావన ఆ చిన్నపిల్లల లో ఉండకూడదని . వాళ్ళ బెడ్ రూములకి లాక్స్ ఉండవు . అయినా వాళ్ళు ఆ సంగ
మాన్ని యధేఛ్ఛగా జరుపు కొంటారు ఎంతమంది ఇంటిలో ఉన్నా , చిన్న పిల్లలు వున్నా ఆ బెడ్ రూం డోర్ లాక్ చేయకుండానే . ఆ చిన్న పిల్లకు చిన్నతనం నుంచి బెడ్ లు సపరేట్ రూం లో వుంటాయి . ఎవరైనా బెడ్ రూం లోని వాళ్ళతో మాట్లాడాలన్నా , డోర్ తట్టి అనుమతి తీసుకొని రావాలే తప్ప డైరెక్ట్ గా యకాయకీ లోనకు వెళ్ళకూడదు . యివన్నీ చిన్నతనం నుంచి ఆ చిన్నపిల్లలకు నేర్పే సంస్కృతి , సభ్య లక్షణాలు . 5 ఏళ్ళ వరకు వాళ్ళను స్కూల్లో చేర్పించరు , ఓ వేళ చేర్చినా  ప్లే స్కూల్స్ కి మాత్రం పంపుతారు . ఎవరూ ఎట్టి పరిస్థితులలోను చిన్నపిల్లల మీద చేయి చేసుకోకూడదు .  వాళ్ళకు మొదటగా వాళ్ళు నేర్పేది ఏమిటంటే , యిది ఫోన్ , మిమ్మల్ని ఎవరైనా కొడితే , మీరు వెంటనే 911 కి కాల్ చేయండి అని , ఎలా కాల్ చేయాలో వాళ్ళు నేర్పుతారు . , ఆటలు ఆడుకోవలసిందే తప్ప చదువు నేర్చుకొనే పని వుండదు  . అలా ఆ ప్లే , కిండర్ గార్డెన్ స్కూల్స్ వాళ్ళు చూస్తున్నారో లేదోనని వీళ్ళు , cctv కెమేరాల ద్వారా లైవ్ లో చెక్ చేసుకుంటుంటారు  . పిల్లల స్వేఛ్ఛకు అడ్డు రారు వాళ్ళూ మేజర్లయ్యేంతవరకు . వాళ్ళను కావాలని వాళ్ళు కనలేదు , మేమానందాన్ని అనుభవించేటప్పుడు , ఆ ఒరవడిలో పొరపడి వచ్చారని , అంతమాత్రాన వాళ్ళ జీవితాల్ని మన పరం చేసుకొని నాశనం చేయకూడదన్నది వాళ్ళ సంస్కృతి .

ఇలా పిల్లలకు ఇంత స్వేఛ్ఛ ఎందుకివ్వటం జరిగిందంటే , వాళ్ళను కన్న తల్లితండ్రులు వాళ్ళు పెద్దయ్యేటంతవరకు కలసి ఉంటారన్న గ్యారంటీ వుండదు . మరలా వాళ్ళ తల్లితండ్రులు మరొక లైఫ్ పార్ట్నర్స్ని ఛూజ్ చేసుకొంటారు . వాళ్ళకు  అంతకుముందే వున్న ఈ చిన్నపిల్లలను చక్కగా చూస్తారన్న నమ్మకం లేక ఈ చట్టాన్ని ఏర్పరిచారు .

15 , 16 ఏళ్ళు వచ్చిన తర్వాత ఆ పిల్లలు వాళ్ళ దారి వాళ్ళు చూసుకోవలసిందే . అంటే , గాళ్ ఫ్రెండ్స్ , బాయ్ ఫ్రెండ్స్ని ఏర్పరచుకొని ప్రపంచాన్ని చూస్తూ , డేటింగ్ చేసుకొంటూ , ఒకరినొకరు తెలుసుకొంటూ , ఎవరూ తక్కువ కాదు మన యిరువురిలో అన్నది స్పష్టంగా తెలుసుకొంటూ , ఇదే తీరును డెవలప్ చేసుకొంటూ , ఎవరిష్టమొచ్చి
నట్లు వాళ్ళు నడచుకొంటుంటారు . వయసు హద్దులు ఏనాడూ అడ్డుపడవు ఈ డేటింగ్ సమయంలో .యిక్కడ ఓ విషయం గుర్తుంచుకోవాలి . యిలా 4, 5 ఏళ్ళు గడచిన తర్వాత ఆ యిరువురూ కలసి జీవితాన్ని కొనసాగించుకోవా
లంటే , అపుడు ఈ మ్యారేజ్ అనేది ఒక వేదికగా తయారవుతుంది . అలా వాళ్ళు లైఫ్ పార్ట్నర్స్ అవుతారే తప్ప వైఫ్ & హజ్బెండ్ లు కాలేరు . ఇలా లైఫ్ పార్ట్నర్స్ కాబోయే ముందు లీగల్ గా అగ్రిమెంట్ చేసుకొంటారు . ఎన్నాళ్ళు కలసి ఉండాలనుకుంటున్నారు ? యిరువురికి కలిగే ఆ పిల్లలని , విడిపోయిన పిమ్మట ఎవరు పెంచుకోవాలనుకొం
టున్నారు ? ఈ తరుణంలో సంపాదించినవి ఎవరు ఎంతెంత తీసుకోవాలి అన్న అన్ని విషయాలలో ఒక అగ్రిమెంట్ వ్రాసుకుని కమిట్ అవుతారు . అపుడే వాళ్ళు లైఫ్ పార్ట్నర్స్ గా ఆథరైజ్డ్ అవుతారు . ఆ కమిట్మెంటుకి వీళ్ళను కన్న ఆ తల్లితండ్రులు రావచ్చు , రాకపోవచ్చు . ఈ లోపల కన్న తల్లితండ్రులే విడిపోయి వుండవచ్చు . ఆ ఫంక్షన్ కి ఫ్రెండ్స్ వచ్చి బొకేలు అందిస్తారు . ఆ లైఫ్ పార్త్నర్ వీళ్ళని కన్న తల్లితండ్రులకు నచ్చవలసిన అవసరం ఏమీ లేదు .   వాళ్ళ లైఫ్ పార్ట్నర్స్ ని తీసుకొని , సపరేట్ యింటికి షిఫ్ట్ అయిపోవలసిందే . ఆ కమిట్మెంట్ ప్రకారం జీవితాన్ని ఎంజాయ్ చేస్తారు . 

ఆ తర్వాత వుండాలనుకొంటే మళ్ళీ అగ్రిమెంట్ వ్రాసుకొంటారు అప్పటి వాళ్ళ స్థితిని బట్టి . లేకుంటే ఎవరికి వారే , యమునా తీరే అన్నట్లు విడిపోయి , మఱలా మరో న్యూ గై కొఱకు అన్వేషిస్తారు . లేదా కొన్నాళ్ళు ఒంటరిగా ఉంటారు , ఆ తర్వాతే మరల లైఫ్ పార్ట్నర్ కొరకు అన్వేషిస్తారు . మరల పధ్ధతులన్నీ అవే లైఫ్ పార్ట్నర్త్ సెలెక్షన్ కి .
ఇలాంటి సంస్కృతి వల్ల వయసు ప్రభావం వల్ల వచ్చే మనస్తత్వ మార్పులో , మనసుని చంపుకొని , ఆత్మవంచన చేసుకొని , పెళ్ళి చేసుకొన్నాం , తాళి కట్టించుకున్నాం / కట్టాం గనుక ఈ జీవితాంతం వాళ్ళతోనే వుండాలి , లేకుంటే మా వాళ్ళేమంటారో , సమాజం ఎలా చూస్తుందో అన్న భయాలతో కూడిన బతుకులు ఇందులో వుండవు . జీవిత           
మంటే వయసు ప్రభావం వల్ల మనసులో వచ్చే మార్పుల కనుగుణంగా జీవించటమే జీవితం . నువ్వు జీవించాల్సిం
ది నీ కొరకే , మరొకరి కొరకు కాదు . ఇండియాలోలా దాచుకొనటానికి సంపాదించరు , తపన చెందరు . జీవితాన్ని ఎంజాయ్ చేయటానికే సంపాదిస్తారు . ఎవరు ఎన్నాళ్ళుంటారో తెలియకపోయినా , ఉన్నన్నాళ్ళు ఆనందించాలను
కొంటారు . దానికి ఒక నిర్ణీత వయసు వచ్చిన తర్వాత వయసుతో పనిలేదంటారు .
ఎవరివల్ల తాము పుట్టినా , జీవించాల్సింది తామే కాబట్టి , తన కోసమే తను జీవిస్తానంటారు అమెరికన్లు . "

"   ఇది సంస్కృతా ? "   అని అడిగాడు వాళ్ళ నాన్న .

"   అవును డాడ్  ఎందుకంటే , వారేంటో , వారి మనస్తత్వమేంటో తెలుసుకోకుండా , పెద్దలు కుదిర్చిన వాళ్ళని పెళ్ళి చేసుకొని , కొంతకాలం కలిసి జీవించాక  యిరువురి భావాలు కలవకపోవటంతో , ఎప్పటికప్పుడు మనసుకి సర్ది చెప్పుకుంటూ , ఇలా అడుగడుగున మనసుని చంపుకొంటూ , కోరికలను చంపుకొంటూ యిలా ( యిరువురి భావాలలో , పిల్లల భావాలలో ) జీవిస్తూ  , మా సంసారం బాగుంది , ఆదర్శవంతమైనది అని చెప్పుకొనే భార్యాభర్తలే   ఈ ఇండియాలో అధికంగా వున్నారు . ఇదే ఈనాటి ఇండియా సంస్కృతి . "

"  ఇలా సంబంధ బాంధవ్యాలు లేకుంటే , వార్ధక్యంలో వాళ్ళను చూసేదెవరు ? "

"  ఈ జీవనపయనంలో ఎవరికి , ఎవరూ లేరు , ఎవరితో ఎవరూ ఎన్నడు పోరు . ఎవరికి వారే యమునా తీరే అన్న నిత్య సత్యాన్ని తెలుసుకున్నారు గనుకనే  , ఎవరిమీద ఎవరూ ఆధారపడరు . వీళ్ళకు విగ్రహారాధన లేదు , గాడ్ అంటూ లేడు . వున్నది ఒక్కటే . అదే సుప్రీం పవర్ , అదే అనంతమైన శక్తి . ఆ శక్తిని నమ్మటం వలన అది
వారికున్నదనుకుంటారు  . జంతువులను నమ్ముతారు , పక్షులను , కుక్కలను పెంచుకొంటారు . శిక్షణ కుక్కలతో తమ జీవన చరమాంకంలో వాటితో కలసి జీవిస్తారు . వాళ్ళకి అవి అండదండలుగా వుంటాయి  . వాళ్ళు సంపాదన ఆ జంతు సంరక్షణకే రాసేస్తారు  . ఇలాంటి జీవితాలలో స్వార్ధం పెత్తనం చెలాయించదు . కనుక ఎవరికి వారే యమునా తీరే అన్నదే సత్యం , అదే అను నిత్యం అమెరికా జీవితాలలో . అందుకే బ్రతికినంత కాలం హాయిగా , ఆనందంగా జీవిస్తారు .

వేదాంతాల్ని , శాస్త్రాల్ని అడ్డం పెట్టుకుని ఊకదంపుడు ఉపన్యాసాలు దంచుతుంటారు . వినేవాళ్ళూ ఎక్కువే , కాని ఆచరించేవాళ్ళే అసలు కనపడరు ఇండియాలో . 
అమెరికాలో అలా కాదు , ఆ సత్యాన్ని తెలుసుకొన్నారు కనుక  నిజ జీవితానికి అప్లై చేసుకొని ఆనందిస్తారు . ఇదే అసలు తేడా . అందుకే ఇండియాకు , అమెరికాకు అన్నిట్లో తేడానే .  

ఈ ఆచారాలు , సాంప్రదాయాలు మనుషుల్ని ఓ క్రమ పధ్ధతిలో నడుచుకొనేటందుకే అన్నది ఒక వయసు వచ్చాక గాని తెలుసుకోలేకపోయాము . ఆ సరికి వాటితో కాపురం చేసి నరనరాల్లో జీర్ణించుకున్నాం . ఇంక మేమెన్నాళ్ళు జీవిస్తామో మాకూ తెలియదు , ఎక్కువ ఏళ్ళు కాదన్నది మాకే కాదు , అందరికీ తెలుసు . ఇక ఈ కొద్దిపాటి జీవితానికి యిప్పుడు మేము మారటం , మారాలనుకోవటం గాని సబబు కాదు . 
ఇక మా వారసులంటావా , వాళ్ళు చెప్పినా వినరు , తెలుసుకోవాలన్న తపన వుండదు . దేనికంటే వాళ్ళు అనుభవం కావాలంటారు . కారణం వాళ్ళవి  మా జీన్సే కదా !.  కనుక  కాకిపిల్ల కాకికి ముద్దురా అన్నాడు .
ఇండియాలో ఇన్నాళ్ళు ఎవరికీ తెలియకుండా వుంచుకున్న పెద్దరికం తో కాపురం చేయటంతో ఒప్పుకోలేని  జులపాలు డాడ్  .

డాడ్ మాటలు విన్న జులపాలు కి ఇండియన్స్ పరిస్థితి చక్కగా అవగతమైంది . ఓ కే డాడ్ , ఆ కోరల్లో చిక్కుకున్న మీరు వాస్తవాన్ని గ్రహించినా , జీవితాలకు అన్వయించుకోలేని పరిస్థితి మీది . అలాగే   ( ఆత్మవంచనలతో ) జీవితాన్ని కొనసాగించండి . బై డాడ్ అంటూ జులపాల్ బాక్ టు అమెరికా  బయలుదేరి వెళ్ళిపోయాడు .

ఆకాశానికెగిరిన ఆ ఫ్లైట్ ని అలాగే చూస్తూ బై చెప్తూనే వున్నాడు . 
రువురి మధ్యా కనుచూపు మేరల కందనంతగా దూరం పెరిగిపోయింది .  వాడు అందనంత ఎత్తుకు  వెళ్ళి పోయాడు  అనుకుంటూ వెను తిరిగాడు .

                                                                          ** స ** మా ** ప్తం

ఇండియన్ డాడ్ - అమెరికన్ సన్


                                                                         ఇండియన్  డాడ్  -   అమెరికన్ సన్                                               
                                                                                                                                కధా రచన : శర్మ జీ ఎస్                                                          

పాల్ చిన్నతనంలోనే దత్తు పోయాడు వాళ్ళ డాడీ వాళ్ళకు తెలిసిన దూరపు అమెరికా బంధువులకు . ఇపుడు అంటే 40 ఏళ్ళ తర్వాత పాల్ జనక తల్లితండ్రుల ఇంట్లో పెళ్ళి అంటే చూడటానికని బయలుదేరాడు న్యూయార్క్ నగరం నుంచి హైదరాబాద్ కి  . చాలా కాలం తర్వాత యింత దూరం ప్రయాణం చేయటం ఇపుడే .  ఫ్లైట్ లో బాగానే సాగింది ప్రయాణం . విసుగు కలగకుండా హాయిగా ఎంజాయ్ చేశాడు .
రాజీవ్ గాంధీ ఇంటర్నేషనల్ ఎయిర్ పోర్ట్ లో కాలు పెట్టిన మరుక్షణం తనను చక్కగా రెసీవ్ చేసుకొని , ఏ సి కారులో తీసుకువెళ్ళారు . వాతావరణం వేడిని విరజిమ్ముతోంది . సమయం ఉదయం 9 గంటలుకూడా కాలేదు , తట్టుకోలేక పోయాడు . ఇంట్లోకి వెళ్ళగానే యిల్లంతా పెళ్ళికి వచ్చిన బంధువులతో కిటకిట లాడుతోంది . తన డ్రెస్ చమటలతో
తడిసిపోయింది . లగేజ్ ఇంట్లోకి చేరవేసిన తర్వాత నేచర్ కాల్స్ ముగించుకున్నాడు . ఇక్కడ అక్కడ లాగా టిస్యూస్ లేవు .కుడి ఎడమల తేడాలు యిక్కడ లేవు . స్నానం చేయటానికి బాత్ టబ్ లేదు . వేడినీళ్ళకు  అమెరికాలో లాగ ట్యాప్ తిప్పుకుంటే రావట , గీజర్ వేసుకోవాలిట . ఎలాగోలా ముగించుకొని డ్రెస్ వేసుకొని హాల్లోకి వచ్చాడు .బ్రేక్ ఫాస్ట్ అతనికి సపరేట్ గా తెచ్చిపెట్టారు . ఫ్యాన్ వేశారు చమటలతో తడుస్తున్న ఆయన డ్రెస్ చూడక మునుపే . ముగించుకున్న తర్వాత ఆ హాల్లో ఓ మూల పడక్కుర్చీలో కూర్చున్న ఓ 85 ఏళ్ళ పండు ముసలమ్మ వద్దకు తీసుకు వెళ్ళి , "   అమ్మా నీ అమెరికా మనమడు వచ్చాడే   పెళ్ళి చూడటానికని "   అన్నాడు .

"  ఎవరూ , మన జులపాలా ? "   అన్నది .

"   అవును బామ్మా , నేనే , నీకింకా నా పేరు గుర్తున్నదే "   అన్నాడు .

"   నీ రూపం మారిపోతుందేమో గాని , పేరెలా మారుతుందిరా ? "

"   రూపంతో పాటు , పేరు మారింది బామ్మా "   అన్నాడు .

"   అదెలాగరా ! "   అడిగింది .

"   దేశ కాలానుగుణంగా , వేష భాషలు , వాటితో పాటు పేర్లు , అలవాట్లు అన్నీ మారుతుంటుంటాయి . ఇప్పుడు నా పేరు నువ్వు అంటున్నట్లుగా జులపాలు కాదు . కే జే పాల్ . "


"  అలాగా! ఏదీ  ఒక మారు యిటు రారా "   అన్నది .

మసక మసకగా కనపడ్తున్న అతనిని చూసి , "   ఏరా మన భారతదేశాన్నే మరచిపోయావుగా . నిన్ను చూసి
షుమారుగా 30 ఏళ్ళు దాటింది . ఇప్పటికి గుర్తొచ్చానురా "  అంటూ తల నిమరబోయింది . "   పైన జుట్టే లేదు .
అదేమిటిరా జులపాలు , నీ జుట్టేది ? "

"   ఇంకా జుట్టెక్కడుంటుంది , ఎపుడో పోయింది , ఎపుడూ విగ్ వాడ్తుంటాను , ఎపుడైనా బయటకి వచ్చినపుడు ,
ఇంట్లో ఉన్నపుడు యిలా  ఉంటుంటాను ."

"   ఔనురా , ఏదీ నా మనుమరాలు ? "   అన్నది .

"   ఎప్పటి మనుమరాలు ? "

"   అదేమిటిరా అలా అడుగుతావు , నీ భార్యరా "   అన్నది .

"   నేనూ అదే అంటున్నా , ఎప్పటిభార్య ? లేదా ఎన్నో భార్య ? "   అని అడిగాడు .

"   అలా అడుగుతావేమిటిరా , నాటకాలలో ఒకటవ కృష్ణుడు , రెండవ కృష్ణుడు "   లాగ అన్నది .

"   నేనూ అదే అడుగుతున్నా , ఒకటవదా  ? రెండవదా ? లేక మూడవదా ? "

"   ఇంతమందిని పెళ్ళి చేసుకున్నావా ? "

"   ఔను బామ్మా"   అన్నాడు .

"   ఇద్దరిని చేసుకున్నా సంతానం కలగలేదని మూడోపెళ్ళి  చేసుకున్నావటరా ? "

"   అదేం లేదు . అందరితో పిల్లలు పుట్టారు . "

"   మరి ఇన్ని పెళ్ళిళ్ళెందుకు చేసుకున్నావురా ? "

"   ఇందాక చెప్పావు చూడు 1 వ కృష్ణుడు , 2 వ కృష్ణుడు అని . నిజంగా ఈ జీవితం ఓ నాటకం . నాటకంలో ఒకే పాత్ర కడదాకా వుండనట్లే , ఈ జీవన పయనంలో ఇలా మారుతుంటారు , నాకే కాదు ఆడవాళ్ళకు కూడా . "

"   ఛీ ఛీ అదేమిటిరా అలా తప్పుగా మాట్లాడుతున్నావ్ ? "

"   తప్పేమి మాట్లాడటం లేదు , చెయ్యటం లేదు . "

"  సరే ,సరే   పిల్లలెక్కడా ? "

"   ఏ పిల్లలు ? "

"   నీకు పుట్టిన పిల్లలురా . "

"   వాళ్ళు పెద్దవాళ్ళై వాళ్ళ జీవితాలు వాళ్ళు ఎంజాయ్ చేస్తున్నారు . ఎలా తీసుకు వస్తాను . ? "

కొంచెం విసుగ్గా , "   సరే సరేఇదంతా వింటుంటే నాకేదో గందరగోళంగా వుంది . ఒరేయ్ పెద్దోడా ? ముందు ఆ పెళ్ళి పనులుచూడండి , నే కాసేపు విశ్రాంతి తీసుకొంటాను "   అంటూ కళ్ళు మూసుకొన్నది .

                                                     **                            **                    **

ఫంక్షన్ హాలు అంతా పెళ్ళి వారితో , బంధు మిత్ర పరివారంతో నిండి ఉంది తెల్లవారుఝాము నుంచే . మన జులపాలు , అదే మన పాల్  కూడా అక్కడకి చేరుకొన్నాడు . కొంచెం వేడి తగ్గినట్లనిపించి , హాయిగా ఫీలయ్యాడు . 

ఓ గదిలో వధువు చేత పూజ చేయిస్తున్నారు . మరో గదిలో వరుడి చేత పూజ చేయిస్తున్నారు .ఆ పెళ్ళి వస్త్రధారణతో  వాళ్ళు  చమటలతో బాగా యిబ్బంది పడ్తున్నారు అని గ్రహించాడు మన పాల్  . అతనిని చూడగానే నమస్కారం చేశారు . పక్కనే వున్న వాళ్ళ డాడ్ ని "   పెళ్ళెప్పుడని ? "   అడిగాడు . రాత్రి 1.30 కి అని చెప్పాడు .                             

"   మరి యిప్పట్నుంచే వీళ్ళేమిటి అలా వేషం వేసుకొని ఉన్నారు ? విప్పేసి అప్పుడు ఓ గంట ముందు రెడీ అవచ్చుగా "  అన్నాడు .

మన పాల్ మాటలు విన్న కొందరు వింతగా చూశారు జులపాలుని , ఇంకొందరు కొత్తగామోలు అనుకొన్నారు , మరికొందరు నవ్వు ఆపుకోలేక ఫకాలున అతనికి వినపడేటట్లుగా నవ్వేసేశారు .

అతను అన్నదానిలో తప్పేమిటో జులపాలుకి మాత్రం అర్ధం కాలేదు .

"   మధ్యాహ్నం దాకా మంచి ముహూర్తం లేదని ,  వేకువఝామున 4 గంటలకి వుండటంతో , ఆ ముహు      ర్తానికే  పూజలు చేయించేయాలని మేమంతా వాళ్ళను 2.30 కే లేపి రెడీ చేశామ  "   ని తెలియచేశాడు పక్కనే                                      వున్న డాడ్  .

"   అయ్యో అంత ఎర్లీగా లేచారా ? అప్పటినుంచి యిలా ఈ వేషంలోనే వున్నారా ? ఇంకా రాత్రి దాకా యిలానే వుండాలా ? చ్ చ్ ఐ పిటీ దెం "   అన్నాడు .

"   రాత్రిదాకా అవసరం లేదు , 9 గంటలకు రెసెప్షన్ అరేంజ్ చేశాంగా , అప్పుడు ఈ డ్రెస్ మార్చుకొంటారు , అందరూ విష్ చేయటానికి వస్తారు కదా ! " .

"   పధ్ధతులను చూస్తుంటే , వీళ్ళకేమైనా తినటానికి పెట్టేటట్లు లేరే అన్న తన సందేహాన్ని వెలిబుచ్చాడు . "

"   అల్పాహారం మాత్రంపెడతాము  . లంచ్ పెట్టకూడదు . "

"   మరిఎలా ఉంటారు ? అంతవరకు  ? "

"   పదే పదే ఇంకేమి తినకూడదు , తప్పనిసరైతే టీ గాని , కాఫీ గాని , లేదా ఏదో ఓ కూల్ డ్రింక్ గాని తాగవచ్చు . పెళ్ళి పూర్తయ్యేవరకు ఇంతే "   అన్నాడు .

"   పెళ్ళి చేసుకుంటున్నందులకు ఇంత శిక్షా వాళ్ళకు ? "   అని అడిగాడు .

"   శిక్ష కాదు , కక్ష కాదు , మన సంప్రదాయం అది . "

9 గంటలైంది , రెసెప్షన్ ప్రారంభమైంది , అందరూ వచ్చి పలకరించి , గిఫ్ట్ లందించి , డిన్నర్ చేసి వెళ్ళిపోయారు బయటి వాళ్ళు . ఆ సరికే 11.30 అయింది . క్రిక్కిరిసిన జనం మెలమెల్లగా పలచబడ్డారు . బంధు , మిత్రులు వుండిపోదామని వచ్చినవాళ్ళు మాత్రం  అక్కడే పరిచిన తివాసీల మీద  పడుకొన్నారు . ఇంక మెలకువతో ఉన్నవాళ్ళు ఆ నూతన వధూవరులు , వాళ్ళ తల్లితండ్రులు , బ్రహ్మలు , వాళ్ళ శిష్యులు మాత్రమే . వధూవరులు నిద్రముఖాలతో పూజలు చేస్తున్నారు , వాళ్ళకెదురుగా అగ్ని వెలుగుతూ , ఆరుతూ , పొగతో తన ఉనికిని తెలియజేస్తున్నది . యిలా నిద్రపోతారనే కాబోలు ఆ అగ్ని ఉంచబడింది అనుకొన్నాడు పాల్  .

తన పుటక భారతదేశంలో అయినా , తనకిక్కడ సంప్రదాయాలు అసలు తెలియనే తెలియవు . ఒకవేళ చిన్నతనంలో చూసినా కాలక్రమంలో అవి మరపు బుట్టలోకి వెళ్ళిపోయాయి . అందుకే  చూడాలనే వచ్చాడు ఇపుడు . అందరూ నిద్రపోతున్నా , తను మాత్రం ఆ పెళ్ళి విధానం చూడాలనుకొని చూస్తున్నాడు . 

నిన్నటిదాకా ఒకరినొకరు చూసుకున్నవాళ్ళే రకరకాల సంప్రదాయాల పేర్లతో ఈ లోపల దూరంగా వుంచారా యిరువురిని . ఆ యిరువురి నడుమ ఓ తెల్లటి పలుచటి వస్త్రాన్ని పరదాగా వుంచి అటూ , యిటూ హోల్డ్ చేసి ఉంచారు వాళ్ళ పురోహితుల శిష్యులు . ఈ సమయంలో జీలకఱ్ఱ , బెల్లం కలిపి ముద్దగా చేసి చెరి కొంచెం ఒకరినొకరి తలమీద పెట్టించారు .

వాళ్ళు తలవంచుకొని వాళ్ళు చెప్పినట్లే చేసి , ఒకరినొకరు చూసుకొనే ప్రయత్నం చేస్తూ ఆనందం పొందుతుండగా పుటుక్కున ఆ వస్త్రాన్ని తొలగించేశారు .

"   హమ్మయ్య ఇప్పటికి వాళ్ళకు అడ్డం తొలగిందన్నమాట "అనుకొంటూ నిట్టూర్పు విడిచాడు పాల్ .

"   అపుడే కాదు ఇంకా , యిలా మరికొన్ని కార్యక్రమాలు వున్నాయి . కన్యాదానం , సూత్రధారణ , ఇలాంటివన్నీ చేసిన తర్వాత కొంచెం విశ్రాంతికి అవకాశం వస్తుంది  "    అని తెలియచేశాడు వాళ్ళ డాడ్ .

"   మరి భోజనాలు ఎప్పుడువాళ్ళకు ? "   అడిగాడు .

"   రేపు మధ్యాహ్నం అందరి ముందర విందులో ఎంగిళ్ళు పెట్టిస్తాం . నిజానికి అవి ఎంగిళ్ళు మాత్రమే కాదు అంగిళ్ళు కలుపుకోవాలని తెలియచెప్పే ఎంగిళ్ళు అవి . చాలా మంచి విషయం అది . "

"   ఈ అంగిళ్ళు కలవటానికి ఇంత తతంగమా ? "

"   తతంగం కాదు , ఈజీవితమే ఓ పతంగం . గాలివాటుగా పయనిస్తుందని తెలుసుకొన్న మన ముందు తరాల
వారు ఈ పెళ్ళి అనే తతంగాన్ని ఏర్పాటు చేశారు ".

"   మరి వాళ్ళు ఒకళ్ళనొకళ్ళను తెలుసుకొనేదెప్పుడు ? "అడిగాడు పాల్ . 

"   అందుకేగా పెద్దలం మేమందరం వుండి ఈ కార్యక్రమాన్ని , ఈ క్రమంలో జరిపించటం ."

"  ఈ పెళ్ళి అయ్యేదాకా వాళ్ళు యిలా నిరిక్షించాల్సిందేనా ? "

"   మరింకేం చేస్తారు ? తప్పదు .పెళ్ళికొడుకు వయసు 30 , పెళ్ళికూతురు వయసు 25 . వరుడు మంచి ఉద్యోగం కొరకు నిరీక్షిస్తున్నాడు . వధువు సాఫ్ట్ వేర్ లో జాబ్ చేస్తున్నది . "

"  మరి వరుడు ఎక్కడ జాబ్ చేస్తున్నాడు ? "   అడిగాడు పాల్ .

"   ప్రస్తుతం ఎక్కడా చేయటం లేదు . అతను ఉద్యోగం వచ్చిన తర్వాత చేసుకొంటానన్నా , మేమే బ్రతిమలాడి యిపుడు జరిపిస్తున్నాం .ఆలస్యం చేస్తే అతనికి మాంచి ఉద్యోగం వచ్చి మనసు మార్చుకుంటే  యిబ్బందే కదా ? "

ఆ మాట వినగానే మరింత ఆశ్ఛర్యానికి లోనయ్యాడు మన పాల్ . ఏమిటి  వీళ్ళ ఆలోచనా విధానం ? అనుకున్నాడు మనసులోనే  . "   పెళ్ళి అయిపోయినట్లేనా ? "అడిగాడు  .

"   లేదు ,ఇంకా చాలా ఉంది . తాళి ( మంగళసూత్ర ధారణ ) కట్టాలి , తలంబ్రాలు పోసుకోవాలి , హోమం జరగాలి , నాగవల్లి జరగాలి ."

"   అంటే ? "

"  తాళి అంటే మాంగల్య సూత్రధారణ , పెళ్ళికూతురి మెడలో ఒక పసుపు తాడు (లో గుచ్చబడిన రెండు పుస్తెలు వుంటాయి ) ను మూడు ముడులు వేసి కడతాడు . దాని అర్ధమేమిటంటే నిన్ను , మనసా , వాచా , కర్మణా నా అధీనం లోనికి ఆహ్వానిస్తున్నాను అని . నేనూ అలా త్రికరణశుద్ధిగా ఉంటాను అని .ఆ తర్వాత వరుడి మెడలో కూడా అంతక్రితం ఉపనయనంలో వేసిన యఙ్నోపవీతాన్ని ( ఒక ముడితో ముడివేసుకున్న మూడు దారాలున్నదాన్ని ) , ఇప్పుడు అలాంటివే 3 వున్న అంటే 9 పోగులు వున్న దానిని వేసి ఆ పాతదాన్ని తీసేస్తారు . ఆడవాళ్ళకు తాళి కనపడ్తూ అడుగడుగున ఎలా గుర్తు చేస్తుంటుందో , అలా మగవాళ్ళకు ఈ యఙ్నోపవీతం ( జంధ్యం ) గుర్తు చేస్తుం టుంది , పరాయి , కిరాయి చేష్టల జోలికి వెళ్ళకుండా . 

మగవాళ్ళకు ఈ ఒక్కటే మార్పు . ఆడవాళ్ళకైతే చాలా మార్పులుంటాయి . కాళ్ళకు మెట్టెలు తొడగంలాంటివెన్నో . 
ఆ తర్వాత తలంబ్రాలు . దీని అర్ధం ఈ చర్యతో ఒకరికొకరు ఇంకొంచెం దగ్గరవతారు .  ఈ ప్రపంచంలో మానవులు భయపడేది ఒక్క అగ్నికి మాత్రమే , ఇలా దగ్గరవుతున్న ఆ యిరువురూ కలసి ఆ అగ్ని ముందు హోమం చేస్తారు , మేమిరువురం కలసి మాటకు కట్టుబడి వుంటాము .  
అలా యివన్నీ పూర్తి అయిన తర్వాత  నాగవల్లి  . 
ఒక ఉయ్యాల కట్టి అందులో ఓ గంధపు చెక్క , ఓ పండు ఇంకా పసుపు పళ్ళెంలో పెడతారు . ఆ తర్వాత వాళ్ళ చేత ఆ ఉయ్యాలను ఊపిస్తారు . మీరిరువురూ కలసి కాపురం చేస్తే పిల్లలు పుడతారు . ఆ పిల్లల్ని మీరిరువురూ కలసి పెంచాలి  అని .
యిలా అనేక కార్యక్రమాలు ఉన్నాయి . అవన్నీ జరిగిన తర్వాత వాళ్ళను తిసుకొని పెళ్ళికొడుకు ఇంటికి అమ్మాయిని పంపిస్తారు . ఆ పంపించటమే గృహప్రవేశం అంటారు . ఆ తర్వాత వాళ్ళ చేత సత్యనారాయణ స్వామి వ్రతం చేయిస్తారు . ఆ తర్వాత 16 రోజుల లోపల వాళ్ళ తొలి సంగమానికి వలసిన అన్ని ఏర్పాట్లు చేస్తారు ."

"   అయితే అంతదాకా వాళ్ళకి వట్టి పై పై చూపులేనా ? "

"   ఔను , ఇవన్నీ దేనికంటే వాళ్ళకొకళ్ళకు ప్రేమ కలగటానికి , పెరగటానికి . "

"   అలాగా ! ఇదంతా చూస్తుంటే , వింటుంటే ఓ దీర్ఘకాలిక ప్రాజెక్ట్ లా కనపడ్తుందే . "

"  నిజమే మరి . జీవించినంతకాలం కలిసి ఉండాల్సిన దానికి మరి ఈ మాత్రం లేకపోతే ఎలా ? "

"   జీవితమంతా దీనికే సరిపోయేట్టుంది . "

మొత్తానికి పెళ్ళి పూర్తయింది . జులపాలు డాడ్ ఎయిర్ పోర్ట్ కు బయలుదేరారు  . 

"   డాడ్ ఇదే అమెరికాలో అయితే  ....... "

   అయితే ? "        


                                                             (  మనవి : మిగిలినది రేపటి బ్లాగులో చూడగలరు . )

తప్ప లేదు


                                                                          తప్ప లేదు

                                                                                                                             కవితా రచన : శర్మ జీ ఎస్                                                                                                                                  

ఇల్లంతా వ్యాక్యూం పెట్టు కొనటం తప్ప ,
చిమ్మి తుడుచుకొనే పనే లేదు .

కళ్ళార్పకుండా వాకిట్లోకి  చూడటం తప్ప .
కళ్ళాపు చల్లి ముగ్గెయ్యాల్సిన పనే లేదు .

రెంట్ పెరుగుతుందన్న కాషన్స్ తప్ప ,
కరెంటు పోతుందన్న టెన్షన్ లేనే లేదు .

గోడకు అంటించుకోవటం తప్ప ,
మేకులు కొట్టే పనే లేదు .

కొత్తదనం చూపించేవాడు తప్ప ,
చెత్త ఆరుబయట వేసేవాడు లేడు .

మనమనిషి కొరకు తప్ప , 
పనిమనిషి కొరకు చూసే పనే లేదు .

వేడినీళ్ళకు కుళాయిలని ఎడమ వైపు తిప్పుకోవటం తప్ప ,
గీజర్లు ఆన్ చేయాల్సిన పనే లేదు .

షాప్ నుంచి పాలు తెచ్చుకోవటం తప్ప ,
పెరుగు కొరకు తోడు వేయాల్సిన  పనే లేదు .

మజ్జిగ కొనుక్కోవటం తప్ప ,
చిలుక్కోవటం లేదు .

పండుకొని తినే వాళ్ళు తప్ప ,
వండుకొని తినే వాళ్ళు లేరు . 

కుక్కలకు ముక్కలు వేసి పెంచుకోవటం తప్ప ,
మొక్కలకు నీళ్ళు పోయాల్సిన పనే లేదు .

సంపాదనంతా ఆనందాలకు ఖర్చు చేసే వాళ్ళు తప్ప ,
దాచుకుందామని  ఆలోచించేవాళ్ళు లేరు  .

సాగర విన్యాసాలు చూపేవారే తప్ప ,
వేదాంత ఉపన్యాసాలు దంచేవారు లేరు .

శృంగారాన్ని అమితంగా ఆనందించటం తప్ప ,
బంగారాన్ని అమితంగా కొనుక్కోవటం లేదు .

తేడాలొస్తే విడాకులు తీసుకోవటం తప్ప ,
ఆత్మవంచనతో  కాపురం కొనసాగించాల్సిన పనే లేదు .


                               **********